കാരുണ്യത്തിന്റെ കരുത്ത്

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മാധവൻ എന്ന കർഷകൻ ഭാര്യ മീരയോടൊപ്പം താമസിച്ചിരുന്നു. മാധവൻ വളരെ സത്യസന്ധനും ദയാലുവും ആയിരുന്നു. ഒരു വൈകുന്നേരം പാടത്തുനിന്നും മടങ്ങുമ്പോൾ, കാട്ടിൽ തപസ്സ് ചെയ്തിരുന്ന ഒരു സന്യാസി വളരെ അവശനായി വരുന്നത് മാധവൻ കണ്ടു. വിശപ്പും ദാഹവും കൊണ്ട് അദ്ദേഹം തളർന്നിരുന്നു. മാധവൻ തന്റെ പക്കലുണ്ടായിരുന്ന ഭക്ഷണം അദ്ദേഹത്തിന് നൽകി. വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ, മീര തന്റെ സമ്പാദ്യത്തിൽ നിന്ന് കുറച്ചു പണം നൽകി അദ്ദേഹത്തിന് മരുന്നുകളും വസ്ത്രങ്ങളും വാങ്ങി നൽകി. കാട്ടിൽ ഇരുന്ന് കഠിനതപസ്സ് ചെയ്യുന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ പുണ്യം എന്ന് പലരും കരുതിയിരുന്നു. എന്നാൽ, കുടുംബ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ നിറവേറ്റിക്കൊണ്ട് തന്നെ, ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിക്കാതെ ഒരു സന്യാസിക്ക് താങ്ങായി നിൽക്കുന്ന മാധവന്റെയും മീരയുടെയും പ്രവർത്തി അതിനേക്കാൾ മഹത്തരമാണെന്ന് ഗ്രാമവാസികൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.