കവിമതിയുടെ നന്മ നിറഞ്ഞ ഹൃദയം

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കവിമതി എന്ന പെൺകുട്ടി താമസിച്ചിരുന്നു. തുന്നൽ ജോലി അവൾക്ക് ഏറെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അവളുടെ അനിയത്തി നിലാ പലപ്പോഴും കളിക്കിടയിൽ കവിമതിയുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ നശിപ്പിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, കവിമതിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട പട്ടു വസ്ത്രം നിലാ അറിയാതെ കീറിപ്പോയത് അവൾ കണ്ടു. കവിമതിക്ക് വല്ലാത്ത ദേഷ്യം വന്നു. നിലയെ വഴക്ക് പറയാനോ അല്ലെങ്കിൽ അവളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട കളിപ്പാട്ടം ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച് കരയിപ്പിക്കാനോ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു. എന്നാൽ ഒരു നിമിഷം അവൾ ചിന്തിച്ചു, 'ഞാൻ അവളോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടാൽ അത് അവളുടെ മനസ്സിനെ എത്രത്തോളം വേദനിപ്പിക്കും?' ചെറിയൊരു ഉപദ്രവം പോലും മറ്റൊരാൾക്ക് നൽകുന്നത് ശരിയല്ലെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ദേഷ്യം നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ നിലയെ ചേർത്തുപിടിച്ച് പറഞ്ഞു, 'സാരമില്ല നിലാ, അടുത്ത തവണ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ മതി.' ആ നിമിഷം കവിമതിയുടെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു സമാധാനം തോന്നി. മറ്റുള്ളവർക്ക് ഒരു തരത്തിലുള്ള ദ്രോഹവും ചെയ്യാതിരിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ പുണ്യമെന്ന് അവൾ മനസ്സിലാക്കി.