ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്ന ബാലനും അവന്റെ പിതാവ് രവി എന്ന മൺപാത്രക്കാരനും താമസിച്ചിരുന്നു. വരാനിരിക്കുന്ന ഗ്രാമമേളയ്ക്കായി നൂറോളം മനോഹരമായ മൺപാത്രങ്ങൾ നിർമ്മിക്കണമെന്ന് രവി തീരുമാനിച്ചു. ഇതൊരു വലിയ ദൗത്യമായിരുന്നു.
ആദ്യമൊക്കെ അർജുൻ വളരെ ആവേശത്തിലായിരുന്നു. എന്നാൽ കുറച്ചുദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം കനത്ത മഴയിൽ ചില പാത്രങ്ങൾ തകർന്നുപോയപ്പോൾ അവൻ നിരാശനായി. "അച്ഛാ, ഇത് വളരെ പ്രയാസമാണ്, നമുക്ക് ഇത് നിർത്താം," അവൻ പറഞ്ഞു.
രവി അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ച് പറഞ്ഞു, "അർജുൻ, ഒരു കാര്യം തീരുമാനിക്കുന്നത് എളുപ്പമാണ്, പക്ഷേ അത് പൂർത്തിയാക്കുന്നത് വരെ ഉറപ്പോടെ നിൽക്കുന്നതാണ് പ്രധാനം. നമ്മൾ വിചാരിച്ചതുപോലെ തന്നെ അത് പൂർത്തിയാക്കാൻ നമുക്ക് സാധിക്കും."
രവി തോറ്റുകൊടുക്കാൻ തയ്യാറായില്ല. മഴയെയും തളർച്ചയെയും അവഗണിച്ച് അദ്ദേഹം കൂടുതൽ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്തു. ഓരോ പാത്രവും വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ അദ്ദേഹം പൂർത്തിയാക്കി.
മേളയുടെ ദിവസം, രവി നിർമ്മിച്ച പാത്രങ്ങൾ ഗ്രാമത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ചയായി മാറി. എല്ലാവരും അവയെ അഭിനന്ദിച്ചു. ലക്ഷ്യബോധത്തോടെയും ഉറപ്പോടെയും പ്രവർത്തിച്ചാൽ മാത്രമേ സ്വപ്നങ്ങൾ യാഥാർത്ഥ്യമാകൂ എന്ന് അർജുൻ അന്ന് മനസ്സിലാക്കി.
