അറിവിന്റെ വെളിച്ചം

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ മിടുക്കനായിരുന്നു, പക്ഷേ ഒരു കുഴപ്പമുണ്ടായിരുന്നു; കാര്യങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കാതെ മറ്റുള്ളവർ പറയുന്നത് കേട്ട് വിശ്വസിക്കുന്ന സ്വഭാവം അവനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഗ്രാമസഭയിൽ പുതിയൊരു പാലം പണിയുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചർച്ച നടക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. 'പുഴയ്ക്കടുത്തുള്ള മണ്ണ് വളരെ ബലഹീനമാണ്, പാലം തകരും!' എന്ന് ഗ്രാമവാസികൾ പറയുന്നത് കേട്ട് അർജുൻ പേടിച്ചുപോയി. അവൻ ഉടനെ കൂട്ടുകാരെ വിവരമറിയിച്ചു. അർജുന്റെ പിതാവ് വിക്രം ഒരു പണ്ഡിതനായിരുന്നു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, 'അർജുൻ, കേൾക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ മാത്രം വിശ്വസിക്കരുത്. കാര്യങ്ങളെ ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കി, കൃത്യമായ വാക്കുകളിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോഴാണ് അറിവ് പ്രകാശിക്കുന്നത്.' അടുത്ത ദിവസം സഭയിൽ പലരും ആശങ്കാകുലരായിരുന്നു. എന്നാൽ ഗ്രാമത്തിലെ മുതിർന്നയാൾ രാഘവൻ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ പഠിച്ച ഒരു റിപ്പോർട്ട് അവതരിപ്പിച്ചു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, 'ഈ മണ്ണ് ബലഹീനമല്ല, മറിച്ച് പാലം പണിയാൻ ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ പ്രത്യേകതയുള്ള മണ്ണാണ്.' അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകളിൽ യാതൊരു തെറ്റും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, പകരം വലിയ വ്യക്തതയുണ്ടായിരുന്നു. അറിവ് എന്നത് വെറും വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കലല്ലെന്നും, അത് കൃത്യമായ വാക്കുകളിലൂടെ പ്രകടിപ്പിക്കലാണെന്നും അർജുൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.