മുഖംമൂടി ധരിച്ച സുഹൃത്ത്

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വളരെ നല്ലവനായിരുന്നു, എല്ലാവരെയും പെട്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. അർജുന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്ത് റോഹൻ ആയിരുന്നു. അവർ രണ്ടുപേരും തനിച്ച് ഇരിക്കുമ്പോൾ റോഹൻ വളരെ സ്നേഹമുള്ളവനായിരുന്നു. അവൻ തന്റെ മിഠായികൾ പങ്കുവെക്കും, അർജുനോടൊപ്പം കളിക്കും. എന്നാൽ മറ്റുള്ള കുട്ടികൾ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ റോഹൻ മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഗ്രാമത്തിലെ ഉത്സവങ്ങൾക്കിടയിലോ മറ്റോ, റോഹൻ അർജുനെ പരിഹസിക്കാൻ തുടങ്ങും. 'നോക്കൂ, ഈ വിഡ്ഢിയെ!' എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ ചിരിക്കും. ഒരിക്കൽ അർജുൻ മനോഹരമായ ഒരു മരപ്പാവ ഉണ്ടാക്കി. തനിച്ച് ഇരിക്കുമ്പോൾ റോഹൻ പറഞ്ഞു, 'ഇത് കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ട്!' എന്നാൽ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മറ്റു കൂട്ടുകാർ വന്നപ്പോൾ റോഹൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, 'ഇതാ നോക്കൂ, അർജുൻ ഉണ്ടാക്കിയ ഈ പാഴ്വസ്തു!' അർജുന്റെ മനസ്സ് തകർന്നുപോയി. റോഹന്റെ സ്നേഹം വെറും അഭിനയമാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ റോഹനിൽ നിന്ന് അകന്നുമാറി. എന്തുകൊണ്ടാണ് തന്നോട് സംസാരിക്കാത്തതെന്ന് റോഹൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ അർജുൻ പറഞ്ഞു, 'നീ എന്നോട് തനിച്ച് ഇരിക്കുമ്പോൾ സ്നേഹിക്കുന്നു, എന്നാൽ മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ എന്നെ കളിയാക്കുന്നു. ഇത് യഥാർത്ഥ സൗഹൃദമല്ല.' അർജുൻ യഥാർത്ഥ സുഹൃത്തുക്കളെ തേടിപ്പോയി, അവന്റെ ജീവിതം സന്തോഷകരമായി.