അഹങ്കാരവും വീഴ്ചയും

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മാധവൻ എന്നൊരു കർഷകൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് മീര എന്ന ഭാര്യയും രാഹുൽ എന്ന മകനും ഉണ്ടായിരുന്നു. മാധവൻ പണ്ട് വളരെ കഠിനാധ്വാനിയായിരുന്നു. എന്നാൽ കാലക്രമേണ അദ്ദേഹം മടിയനായി മാറി. 'ഞാൻ ഈ വീടിന്റെ കാരണവനാണ്, മറ്റുള്ളവർ കാണുന്ന രീതിയിൽ ചെറിയ ജോലികൾ ചെയ്യേണ്ടതില്ല' എന്നൊരു അനാവശ്യമായ അഭിമാനം അദ്ദേഹത്തിൽ വളർന്നു വന്നു. ഈ അഹങ്കാരം കാരണം കൂടുതൽ ജോലി ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹം മടിച്ചുനിന്നു. പതുക്കെ പതുക്കെ അവരുടെ സമ്പാദ്യമെല്ലാം തീർന്നുപോയി. ഒരു ദിവസം രാഹുലിന് സ്കൂളിൽ ആവശ്യമായ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ പണമില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ മീര മാധവനോട് പറഞ്ഞു, 'നമ്മുടെ അഭിമാനം എന്നത് മറ്റുള്ളവർ നമ്മളെ എങ്ങനെ കാണുന്നു എന്നതിലല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ കുടുംബത്തെ എങ്ങനെ സംരക്ഷിക്കുന്നു എന്നതിലാണ്. നിങ്ങളുടെ മടി നമ്മുടെ മകന്റെ ഭാവിയെ തകർക്കുന്നു.' മാധവൻ തന്റെ തെറ്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. തന്റെ കൗരവത്തേക്കാൾ കുടുംബത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിനാണ് പ്രാധാന്യമെന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. അദ്ദേഹം വീണ്ടും കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി, കുടുംബം വീണ്ടും സന്തോഷത്തിലേക്ക് മടങ്ങി വന്നു.