സ്നേഹത്തിന്റെ കണ്ണുനീർ

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മാധവനും മീരയും താമസിച്ചിരുന്നു. മാധവൻ ഒരു മികച്ച ചിത്രകാരനായിരുന്നു, മീര അവന്റെ ജീവിതത്തിലെ വെളിച്ചവുമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, ഒരു അപകടത്തിൽ മാധവന്റെ കാഴ്ചശക്തിക്ക് വലിയ തകരാർ സംഭവിച്ചു. ലോകം മുഴുവൻ ഇരുട്ടിലായതുപോലെ അവന് തോന്നി. മാധവന്റെ വേദന കണ്ട മീരയുടെ ഹൃദയം തകർന്നുപോയി. അവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ കണ്ണുകളും വേദനകൊണ്ട് നിറയുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. അവന്റെ കാഴ്ച നഷ്ടപ്പെട്ട ആ വേദന തന്റെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അനുഭവിക്കണമെന്ന് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു. അവനെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ ദുഃഖം പങ്കുവെക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ആ കണ്ണുനീർ അവളുടെ കണ്ണുകളെ തളർത്തിയെങ്കിലും, അവളുടെ സ്നേഹം മാധവന് വലിയൊരു ആശ്വാസമായി മാറി.