కొండల మధ్య ఉన్న ఒక అందమైన గ్రామంలో సోము అనే రైతు ఉండేవాడు. అతని వద్ద మణి అనే ఒక గాడిద ఉండేది. ఒక రోజు, సోము తన కూరగాయల బుట్టలను పక్క ఊరిలోని సంతకు తీసుకెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. కొండ ప్రాంతం కాబట్టి, దారిలో బుట్టలు కింద పడిపోకుండా ఉండటానికి సోము మణి మెడలో ఒక తాడు కట్టి, అతడిని సురక్షితంగా నడిపించాడు.
కానీ మణి చాలా మొండిది. తను కష్టపడి మోస్తున్న భారం కంటే, ఆ తాడు తనను అదుపు చేస్తోందనే కోపం మణికి వచ్చింది. 'ఈ మనిషి నన్ను ఒక బందీలా చూస్తున్నాడు! నాకు ఈ తాడు అవసరం లేదు' అని మణి అనుకుంది. తనే స్వతంత్రంగా వెళ్లాలని నిర్ణయించుకుంది.
అకస్మాత్తుగా, మణి ఆ తాడు నుండి తప్పించుకోవడానికి వేగంగా పరిగెత్తడం మొదలుపెట్టింది. కానీ కొండ దారి జారుడుగా ఉండటంతో మణి నియంత్రణ కోల్పోయింది. తాడు లాగుతుంటే, మణి మరింత వేగంగా లోయ వైపు వెళ్లేలా ప్రయత్నించింది. 'మణి, ఆగు! ఇది ప్రమాదం!' అని సోము అరిచాడు. కానీ మణి తన మొండితనంతో ఆగలేదు.
మణి ప్రమాదంలో పడుతుందని గ్రహించిన సోము, వెంటనే తాడును వదిలేశాడు. తాడు వదిలేయగానే మణి తడబడి ఒక చిన్న గుంతలో పడిపోయింది. మణికి పెద్దగా గాయాలు కాలేదు కానీ, అది చాలా భయపడిపోయింది. ఆ తాడు తనను హింసించడానికి కాదు, తనను సురక్షితంగా నడిపించడానికి అని మణి గ్రహించింది. మొండితనం వల్ల కష్టాలు వస్తాయని అది తెలుసుకుంది.
Moral
మనం పొందే క్రమశిక్షణను లేదా మార్గదర్శకత్వాన్ని అడ్డంకులుగా భావించకూడదు; అవి మన రక్షణ కోసమే ఉంటాయి.
