ఒక దట్టమైన అడవి మధ్యలో ఒక అందమైన సరస్సు ఉండేది. అక్కడ హంసల గుంపు నివసించేవి. ఆ హంసల రాజు చాలా తెలివైనవాడు మరియు గంభీరమైనవాడు. ఆ ప్రాంతంలో ఉన్న ఒక గుడ్లగూబకు ఆ హంస రాజు అంటే చాలా గౌరవం. మెల్లమెల్లగా, హంస రాజు మరియు గుడ్లగూబ మధ్య మంచి స్నేహం ఏర్పడింది.
హంస రాజు తన సామ్రాజ్యం గురించి, తన పాలన గురించి ఎంతో గర్వంగా మాట్లాడేవాడు. కానీ గుడ్లగూబ మాత్రం ఎప్పుడూ వినయంగా ఉండేది, తన సామర్థ్యాల గురించి ఎప్పుడూ గొప్పలు చెప్పుకోలేదు.
ఒకరోజు, అడవికి సమీపంలో ఒక పెద్ద సైనిక దళం శిబిరం వేసుకుంది. ఆ సైనికులు యుద్ధానికి సిద్ధమవుతున్నారు. ఆ సమయంలో, ఒక గుడ్లగూబ అక్కడి నుండి వెళ్తూ అనుకోకుండా గట్టిగా అరిచింది. ఆ శబ్దాన్ని విన్న సైనికులు, 'ఇది అశుభ సూచకంలా ఉంది, ఈరోజు ప్రయాణం వాయిదా వేద్దాం' అని అనుకుని అక్కడే ఆగిపోయారు.
దీనిని దూరం నుండి గమనించిన గుడ్లగూబకు చాలా ఆనందం కలిగింది. 'అబ్బో! నా స్వరం ఎంత శక్తివంతమైనదంటే, నేను ఒక సైన్యాన్ని కూడా నియంత్రించగలను! నేను సామాన్యమైన గుడ్లగూబను కాదు, ఒక సైన్యానికి నాయకుడిని!' అని అహంకారంతో అనుకుంది.
మరుసటి రోజు సైనికులు బయలుదేరబోతుండగా, గుడ్లగూబ మళ్ళీ గట్టిగా అరిచింది. సైనికులు భయపడి మళ్ళీ అక్కడే ఆగిపోయారు. తన ఈ 'శక్తి'ని తన స్నేహితుడైన హంస రాజుకు చూపించాలని గుడ్లగూబ నిర్ణయించుకుంది.
గుడ్లగూబ హంస రాజు దగ్గరకు వెళ్లి, 'మహారాజా! నేను ఇప్పుడు ఒక గొప్ప సైన్యానికి నాయకురాలిని అయ్యాను. నా ఒక్క అరుపుతో ఒక సైన్యాన్ని ఆపగలను!' అని గర్వంగా చెప్పింది.
హంస రాజు ఆశ్చర్యపోయాడు, కానీ అతనికి ఏదో తేడాగా అనిపించింది. 'సరే, నీవు చెప్పేది నిజమో కాదో చూద్దాం రా!' అని చెప్పి గుడ్లగూబను సైనిక శిబిరం వద్దకు తీసుకెళ్లాడు.
అక్కడికి వెళ్ళిన గుడ్లగూబ, తన గొప్పతనాన్ని చాటుకోవడానికి మళ్ళీ గట్టిగా అరుస్తూ శబ్దం చేయడం మొదలుపెట్టింది. కానీ సైనికులు అంత సులభంగా మోసపోలేదు. ఒక సైనికుడు, 'ఈ పక్షి మనల్ని తప్పుదోవ పట్టించడానికి ప్రయత్నిస్తోంది' అని గ్రహించాడు. గుడ్లగూబ మళ్ళీ అరిచేలోపే, ఆ సైనికుడు తన ఈటెను గుడ్లగూబ వైపు విసిరాడు. అహంకారంతో ఉన్న గుడ్లగూబ అప్రమత్తం కాలేక, ఆ దెబ్బకు ప్రాణాలు కోల్పోయింది.
తన అహంకారం వల్ల ప్రాణాలను కోల్పోయిన గుడ్లగూబను చూసి హంస రాజు ఎంతో విచారించాడు.
Moral
అహంకారం మనిషిని (లేదా ప్రాణిని) పతనానికి దారి తీస్తుంది.
