പച്ചപ്പാർന്ന ഒരു വനത്തിനുള്ളിൽ മനോഹരമായ ഒരു നീർത്തടാകം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ രാജകീയമായ അഴകുള്ള അരയന്നങ്ങൾ കൂട്ടമായി താമസിച്ചിരുന്നു. അവരുടെ നേതാവ് വളരെ വിവേകിയായ ഒരു അരയന്നമായിരുന്നു. ആ പ്രദേശത്തുള്ള ഒരു മൂങ്ങയ്ക്ക് ഈ അരയന്ന രാജാവിനോട് വലിയ ബഹുമാനമായിരുന്നു. പതുക്കെ പതുക്കെ, അവർക്കിടയിൽ ഒരു സൗഹൃദം ഉടലെടുത്തു.
അരയന്ന രാജാവ് തന്റെ രാജ്യത്തെക്കുറിച്ചും സമാധാനത്തെക്കുറിച്ചും സംസാരിക്കുമ്പോൾ, മൂങ്ങ എപ്പോഴും വിനയത്തോടെ കേട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. തന്റെ ശബ്ദത്തിന് വലിയ ശക്തിയുണ്ടെന്ന് മൂങ്ങയ്ക്ക് തോന്നിയിരുന്നെങ്കിലും അത് എവിടെ ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് അതിന് അറിയില്ലായിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ, വനത്തിന്റെ അതിരിൽ ഒരു വലിയ സൈനിക സംഘം തമ്പടിച്ചു. അവർ യുദ്ധത്തിനായി തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു. ആ സമയത്ത്, ഒരു മൂങ്ങ അവിചാരിതമായി വലിയ ശബ്ദത്തിൽ കരഞ്ഞു. ആ ശബ്ദം കേട്ട സൈനികർ, 'ഇതൊരു അശുഭസൂചനയാണ്, നമുക്ക് യാത്ര നാളത്തേക്ക് മാറ്റിവെക്കാം' എന്ന് കരുതി അവിടെത്തന്നെ നിന്നു.
ഇത് കേട്ട മൂങ്ങയ്ക്ക് വലിയ സന്തോഷമായി. 'അഹാ! എന്റെ ശബ്ദത്തിന് ഇത്രയും ശക്തിയുണ്ടോ? ഞാൻ വെറുമൊരു മൂങ്ങയല്ല, ഒരു സൈന്യത്തെപ്പോലും നിയന്ത്രിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയും!' എന്ന് അത് അഹങ്കരിച്ചു.
അടുത്ത ദിവസം സൈനികർ യാത്ര തിരിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ മൂങ്ങ വീണ്ടും ഉറക്കെ കരഞ്ഞു. സൈനികർ വീണ്ടും യാത്ര മുടക്കി. തന്റെ ഈ 'ശക്തി' തന്റെ സുഹൃത്തായ അരയന്ന രാജാവിനോട് കാണിക്കണമെന്ന് മൂങ്ങ തീരുമാനിച്ചു.
മൂങ്ങ രാജാവിന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് പറഞ്ഞു, 'രാജാവേ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഒരു വലിയ സൈന്യത്തിന്റെ അധിപനായി മാറിയിരിക്കുന്നു! എന്റെ ഒരു ശബ്ദം കൊണ്ട് ഒരു സൈന്യത്തെ മുഴുവൻ നിർത്താൻ എനിക്ക് കഴിയും!'
അരയന്ന രാജാവിന് അത്ഭുതം തോന്നി. അദ്ദേഹം മൂങ്ങയെ ആ സൈനിക പാളയത്തിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. അവിടെയെത്തിയപ്പോൾ തന്റെ പ്രതാപം കാണിക്കാൻ മൂങ്ങ വീണ്ടും ഉറക്കെ കരയാൻ തുടങ്ങി.
എന്നാൽ, സൈനികർ വിഡ്ഢികളല്ലായിരുന്നു. ഒരു പടയാളി വിചാരിച്ചു, 'ഈ പക്ഷി നമ്മളെ വഴിതെറ്റിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്.' ആ മൂങ്ങ വീണ്ടും കരയുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ, ആ പടയാളി തന്റെ കുന്തം ആ പക്ഷിക്ക് നേരെ എറിഞ്ഞു. അഹങ്കാരം മൂത്ത മൂങ്ങയ്ക്ക് രക്ഷപെടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, അത് അവിടെത്തന്നെ വീണു മരിച്ചു.
തന്റെ അമിതഭാവനാസങ്കല്പവും അഹങ്കാരവും കാരണം ഒരു സുഹൃത്തിനെ നഷ്ടപ്പെട്ടതിൽ അരയന്ന രാജാവ് ദുഃഖിച്ചു.
Moral
അമിതമായ അഹങ്കാരം നാശത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
