ఒక దట్టమైన అడవి అంచున సోము అనే గాడిద ఉండేది. సోము చాలా బద్ధకస్తుడు, ఏ పని చేయకుండా ఎలాగైనా ఆహారం దొరకాలని ఎప్పుడూ ఏదో ఒక ఉపాయం ఆలోచిస్తూ ఉండేవాడు.
ఒకరోజు అడవిలో తిరుగుతుండగా, సోముకు ఒక పులి చర్మం దొరికింది. వెంటనే అతని మనసులో ఒక దురాలోచన వచ్చింది. 'నేను ఈ చర్మాన్ని కప్పుకుంటే, అందరూ నన్ను పులి అనుకుంటారు! అందరూ భయపడి పారిపోతారు, అప్పుడు నేను కావాల్సిన ఆహారాన్ని సులభంగా తీసుకోవచ్చు!' అని అనుకున్నాడు.
సోము ఆ చర్మాన్ని తనపై వేసుకుని, దగ్గరలోని ఒక చిన్న గ్రామం వైపు మెల్లగా నడిచాడు. ఒక పులి వస్తుండటం చూసి గ్రామస్థులు భయంతో అరుస్తూ ఇళ్లలోకి పారిపోయారు. వారు తమ కూరగాయల బుట్టలను బయటే వదిలేసి వెళ్ళిపోయారు.
సోము మెల్లగా వెళ్లి ఒక బుట్టలోని కూరగాయలను తీసుకుని అడవిలోకి పరుగెత్తాడు. 'అబ్బా! ఇకపై నేను కష్టపడి పని చేయక్కర్లేదు, ఈ వేషం చాలు!' అని సంతోషపడ్డాడు.
మరుసటి రోజు సోము మళ్ళీ గ్రామానికి వెళ్ళాడు. కానీ గ్రామస్థులు అనుమానపడ్డారు. 'ఒక పులి కూరగాయల బుట్టను ఎందుకు మోస్తుంది? ఇందులో ఏదో తేడా ఉంది!' అని ఒక వృద్ధుడు అన్నాడు.
అందరూ రహస్యంగా ఆ పులి వెనుక వెళ్లారు. సోము అడవిలోకి వెళ్లేటప్పుడు సంతోషంతో గట్టిగా పాటలు పాడటం మొదలుపెట్టాడు. ఆ శబ్దం వినగానే గ్రామస్థులకు నిజం తెలిసింది. అది పులి కాదు, వేషం వేసుకున్న గాడిద అని అర్థమైంది.
గ్రామస్థులు కోపంతో కర్రలు పట్టుకుని వచ్చి సోమును తరిమికొట్టారు. సోము తన తప్పు తెలుసుకుని, ఇకపై ఎప్పుడూ నిజాయితీగా ఉండాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
Moral
మోసం ద్వారా పొందే లాభం తాత్కాలికం, నిజం ఎప్పటికైనా బయటపడుతుంది.
