ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಎಂಬ ಕತ್ತೆಯಿತ್ತು. ಸೋಮು ತುಂಬಾ ಸೋಮಾರಿ, ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡದೆ ಹೇಗೆ ಆಹಾರ ಪಡೆಯಬಹುದು ಎಂದು ಯಾವಾಗಲೂ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸೋಮುಗೆ ಒಂದು ಹುಲಿಯ ಚರ್ಮ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಉಪಾಯ ಹೊಳೆಯಿತು. 'ನಾನು ಈ ಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿದರೆ, ಎಲ್ಲರೂ ನಾನು ಹುಲಿ ಎಂದು ಹೆದರುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ನಾನು ಬೇಕಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ತಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು!' ಎಂದು ಅವನು ಅಂದುಕೊಂಡನು.
ಸೋಮು ಆ ಚರ್ಮವನ್ನು ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹತ್ತಿರದ ಹಳ್ಳಿಯತ್ತ ಸಾಗಿತು. ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರು ಹುಲಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಭಯಪಟ್ಟು ಮನೆಗಳೊಳಗೆ ಓಡಿಹೋದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ತರಕಾರಿ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣಿನ ಬುಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಹೊರಗೆಯೇ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು.
ಸೋಮು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೋಗಿ ಒಂದು ಬುಟ್ಟಿಯ ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಕಾಡಿಗೆ ಓಡಿಹೋಯಿತು. 'ಅಬ್ಬಾ! ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿಲ್ಲ!' ಎಂದು ಅದು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿತು.
ಮರುದಿನ ಸೋಮು ಮತ್ತೆ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಆದರೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರಿಗೆ ಅನುಮಾನ ಬಂದಿತು. 'ಹುಲಿ ತರಕಾರಿ ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯದ ಬುಟ್ಟಿಯನ್ನು ಏಕೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತದೆ? ಇದರಲ್ಲಿ ಏನೋ ತಪ್ಪು ಇದೆ!' ಎಂದು ಒಬ್ಬ ಹಿರಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೇಳಿದನು.
ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಆ ಹುಲಿಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು. ಸೋಮು ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಜೋರಾಗಿ ಹಾಡಲು ಶುರುಮಾಡಿತು. ಆ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಜನರಿಗೆ ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯಿತು. ಅದು ಹುಲಿಯಲ್ಲ, ವೇಷ ಹಾಕಿದ ಕತ್ತೆ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು.
ಕೋಪಗೊಂಡ ಜನರು ಕೋಲುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಸೋಮುನ ಮೇಲೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದರು. ಸೋಮು ಭಯದಿಂದ ಓಡತೊಡಗಿತು. ಜನರು ಸೋಮುನ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿದರು. ತನ್ನ ತಪ್ಪು ಅರಿತ ಸೋಮು, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಓಡಿಹೋಯಿತು.
Moral
ವಂಚನೆಯಿಂದ ಸಿಗುವ ಲಾಭವು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ, ಸತ್ಯ ಯಾವಾಗಲೂ ಬಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
