ఒక అందమైన అడవి అంచున కుక్కల గుంపు నివసించేవి. అవి రోజూ అడవి శివారు ప్రాంతాల్లో ఆడుకుంటూ గడిపేవి. ఒకరోజు, ఆ కుక్కలు అడవిలోని పొదల్లో ఆడుకుంటుండగా, అక్కడ ఒక పెద్ద జంతువు చర్మం పడి ఉండటం చూశాయి. అది అడవికి రాజైన సింహం చర్మం!
ఆ సింహం ఇప్పుడు ప్రాణంతో లేదని ఆ కుక్కలకు తెలియదు. అవి చాలా ఉత్సాహంగా, 'చూడండి! ఇకపై ఈ అడవికి మనమే రాజులం!' అని ఒక కుక్క మొరగడం మొదలుపెట్టింది. మిగిలిన కుక్కలన్నీ కలిసి ఆ చర్మాన్ని ముక్కలు ముక్కలుగా చింపి, ఆట వస్తువులా వాడుతూ ఆడుకోవడం ప్రారంభించాయి. సింహం ఇప్పుడు ఎటువంటి ప్రమాదం కానందున, ఆ చర్మాన్ని చింపివేయడం వాటికి చాలా సులభంగా అనిపించింది.
అదే సమయంలో, ఒక తెలివైన నక్క అక్కడికి వచ్చింది. కుక్కలు సింహం చర్మాన్ని చింపి ఆడుకోవడం చూసి, ఆ నక్క మెల్లగా నవ్వింది.
'నక్కా, నువ్వు మమ్మల్ని చూసి ఎందుకు నవ్వుతున్నావు? మేము గొప్ప పని చేస్తున్నాము!' అని కుక్కలు అడిగాయి.
నక్క ప్రశాంతంగా ఇలా అంది, 'స్నేహితులారా, మీరు చేస్తున్నది చాలా తేలికైన పని. ఆ సింహం బతికే ఉంటే, మీరు దాని దగ్గరకు రావడానికి కూడా ధైర్యం చేసేవారు కాదు. ఎదురుతిరగలేని వారిని ఓడించడం ధైర్యం కాదు, అది కేవలం అహంకారం మాత్రమే.'
కుక్కలు వెంటనే నిశ్శబ్దంగా మారిపోయాయి. తాము చేస్తున్నది ఎంత చిన్న పని అని, నిజమైన ధైర్యం అంటే సవాళ్లను ఎదుర్కోవడమే అని అవి గ్రహించాయి.
Moral
ఎదురుతిరగలేని వారిపై చూపించే శక్తి ధైర్యం కాదు, అది కేవలం అహంకారం మాత్రమే.
