పర్వతాల దగ్గర ఉన్న ఒక అందమైన గ్రామంలో గజు అనే ఒక చిన్న ఏనుగు ఉండేది. గజూ చాలా మంచిది. అది ప్రతిరోజూ గ్రామానికి వచ్చి, అక్కడి ప్రజలు ప్రేమగా ఇచ్చే పండ్లు, చెరకు వంటి ఆహారాలను తిని, సంతోషంగా అడవికి వెళ్ళిపోయేది. గ్రామస్తులందరికీ గజు అంటే చాలా ఇష్టం.
కానీ అదే గ్రామంలో రవి అనే ఒక దర్జీ ఉండేవాడు. అతనికి గజు అంటే అస్సలు పడదు. 'ఇంత పెద్ద శరీరం ఉండి కూడా, ఏ పని చేయకుండా అందరూ ఇచ్చే ఆహారం తింటూ ఎంత హాయిగా ఉందో!' అని అతను ఎప్పుడూ అసూయపడేవాడు.
ఒకరోజు గ్రామంలో ఒక పండుగ జరిగింది. గజూ కూడా అక్కడికి వచ్చింది. పిల్లలందరూ గజును చూసి ఎంతో సంతోషించారు. ఒక చిన్న అబ్బాయి గజు వీపు మీద కూర్చోవాలని అడిగాడు. గజూ ఆ అబ్బాయిని తన వీపుపై ఎక్కించుకుని మెల్లగా నడిచింది. ఇది చూసి ఆ అబ్బాయి తల్లిదండ్రులు చాలా సంతోషించి, గజుకు ఎంతో ఆహారం ఇచ్చారు.
ఇది చూసిన రవికి చాలా కోపం వచ్చింది. గజుకు ఒక పాఠం నేర్పాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. అతను ఒక పెద్ద అరటిపండు తీసుకుని, దాని లోపల ఒక పదునైన సూదిని దాచాడు. గజు అతని దగ్గరకు రాగానే, రవి చాలా ప్రేమగా నటిస్తూ ఆ అరటిపండును గజుకు ఇచ్చాడు.
గజు ఆ పండును తినగానే, ఆ సూది దాని నోటికి తగిలింది. నొప్పి భరించలేక గజూ వెంటనే దగ్గరలోని చెరువు దగ్గరకు వెళ్లి తన నోటిని కడుక్కోవడానికి ప్రయత్నించింది. అప్పుడు చెరువు అడుగున ఉన్న నల్లటి బురద నీరు తన నోటికి అంటుకోవడం గజూ గమనించింది.
తనను ఇబ్బంది పెట్టిన రవికి బుద్ధి చెప్పాలని గజూ అనుకుంది. గజూ తన తొండంతో చెరువులోని బురద నీటిని నిండా भरकर తీసుకుంది. మెల్లగా రవి బట్టల దుకాణం దగ్గరకు వెళ్ళింది.
రవి తన దుకాణంలో కొత్త బట్టలను కుట్టడానికి సిద్ధంగా ఉంచాడు. గజూ దుకాణం ముందు నిలబడి, తన తొండంతో ఆ బురద నీటిని బట్టల మీద 'ఫుష్!' అని ఊదింది. బట్టలన్నీ బురదతో నిండిపోయి పాడైపోయాయి. కొత్త బట్టల కోసం ఎదురుచూస్తున్న కస్టమర్లు అది చూసి రవిపై విపరీతంగా కోప్పడ్డారు.
తమ బట్టలు పాడైపోవడంతో రవికి చాలా నష్టం జరిగింది. ఇతరులకు కీడు చేయాలని చూస్తే, అది మనకే తిరిగి వస్తుందని రవి ఆ రోజు తెలుసుకున్నాడు.
Moral
ఇతరులకు కీడు చేయాలని చూస్తే, అది మనకే తిరిగి వస్తుంది.
