ಪರ್ವತಗಳ ಸಮೀಪವಿರುವ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಗಜು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಪುಟ್ಟ ಆನೆಯಿತ್ತು. ಗಜು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯ ಪ್ರಾಣಿಯಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರತಿದಿನ ಅದು ಹಳ್ಳಿಗೆ ಬಂದು, ಅಲ್ಲಿನ ಜನರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೀಡುವ ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಡಿಗೆ ಮರಳುತ್ತಿತ್ತು. ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಗಜು ಎಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ.
ಆದರೆ, ಅದೇ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ರವಿ ಎಂಬ ದರ್ಜಿಯವನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಗಜುವನ್ನು ಕಂಡರೆ ಅಸಮಾಧಾನ. 'ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮೈಕಾಯವಿದ್ದರೂ ಈ ಆನೆ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡದೆ, ಬೇರೆಯವರು ಕೊಡುವ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿಂದು ಸುಮ್ಮನೆ ಇರುತ್ತದೆ!' ಎಂದು ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಗೊಣಗುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಗಜು ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಮಕ್ಕಳು ತುಂಬಾ ಖುಷಿಪಟ್ಟರು. ಒಬ್ಬ ಸಣ್ಣ ಹುಡುಗ ಗಜುವಿನ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಸವಾರಿ ಮಾಡಲು ಕೇಳಿದನು. ಗಜು ಆ ಹುಡುಗನನ್ನು ತನ್ನ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಮೆಲ್ಲಗೆ ನಡೆಯಿತು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಹುಡುಗನ ಪೋಷಕರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು ಗಜುವಿಗೆ ತುಂಬಾ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು.
ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ರವಿಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬಂತು. ಗಜುವಿಗೆ ಒಂದು ಪಾಠ ಕಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅವನು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಾಳೆಹಣ್ಣನ್ನು ತೆಗೆದು ಅದರೊಳಗೆ ಒಂದು ಚೂಪಾದ ಸೂಜಿಯನ್ನು ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟನು. ಗಜು ಅವನ ಅಂಗಡಿಯ ಬಳಿ ಬಂದಾಗ, ರವಿ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆ ಹಣ್ಣನ್ನು ಗಜುವಿಗೆ ನೀಡಿದನು.
ಗಜು ಆ ಹಣ್ಣನ್ನು ತಿಂದ ತಕ್ಷಣ, ಸೂಜಿ ಅದರ ಬಾಯಿಗೆ ಚುಚ್ಚಿತು. ನೋವಿನಿಂದ ತತ್ತರಿಸಿದ ಗಜು, ತಕ್ಷಣ ಹತ್ತಿರದ ಕೆರೆಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ತನ್ನ ಬಾಯನ್ನು ತೊಳೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು. ಆಗ ಕೆರೆಯ ಕೆಳಗಿದ್ದ ಕಪ್ಪು ಕೆಸರು ತನ್ನ ಬಾಯಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಗಜು ಗಮನಿಸಿತು.
ತನ್ನನ್ನು ತೊಂದರೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿದ ರವಿಗೆ ಪಾಠ ಕಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಗಜು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು. ಗಜು ತನ್ನ ಸೊಂಡಿಲಿನಿಂದ ಕೆರೆಯ ಕೆಸರು ಮಿಶ್ರಿತ ನೀರನ್ನು ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ನಂತರ ಮೆಲ್ಲಗೆ ರವಿಯ ಅಂಗಡಿಯ ಬಳಿ ಬಂದಿತು.
ಅಲ್ಲಿ ರವಿ ಹೊಸ ಮತ್ತು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಲು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದನು. ಗಜು ಅಂಗಡಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತು, ತನ್ನ ಸೊಂಡಿಲಿನಿಂದ ಆ ಕೆಸರು ನೀರನ್ನು ಬಟ್ಟೆಗಳ ಮೇಲೆ 'ಫುಶ್!' ಎಂದು ಉದಾಯಿಸಿತು. ಎಲ್ಲಾ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಕೆಸರಿನಿಂದ ಹಾಳಾಗಿ ಹೋದವು. ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆಗಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಗ್ರಾಹಕರು ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ರವಿಯ ಮೇಲೆ ತುಂಬಾ ಕೋಪಗೊಂಡರು.
ತನ್ನ ಅಂಗಡಿ ಮತ್ತು ನಷ್ಟವನ್ನು ಕಂಡು ರವಿ ತುಂಬಾ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟನು. ಇತರರಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡಲು ಹೋದರೆ, ಅದು ನಮಗೇ ಮರಳಿ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ಅಂದು ತಿಳಿಯಿತು.
Moral
ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡಲು ಹೋದರೆ, ಅದು ನಮಗೇ ವಾಪಸ್ ಬರುತ್ತದೆ.
