ఒక అందమైన లోయలో గొర్రెల మంద ఉండేది. ఆ మందలో చింటూ అనే ఒక చిన్న గొర్రెపిల్ల ఉండేది. చింటూ చాలా చురుకైనది, కానీ దానికి ఒక అలవాటు ఉంది—తినేటప్పుడు దానికి ఏదీ తోచదు. ఒక రోజు, పచ్చని గడ్డి మైదానంలో మేత మేస్తుండగా, చింటూ అక్కడ ఉన్న తీయని ఆకులను తింటూ మునిగిపోయింది. తిండి మీద ఉన్న శ్రద్ధ వల్ల సాయంత్రం అవుతోందని కూడా అది గమనించలేదు.
సూర్యుడు అస్తమించే సమయానికి గొర్రెల మంద గ్రామం వైపు బయలుదేరింది. కానీ చింటూ మాత్రం ఒంటరిగా మిగిలిపోయింది. చీకటి పడుతున్న సమయంలో, ఒక పొద వెనుక నుండి ఒక పెద్ద తోడేలు బయటకు వచ్చింది. చింటూ భయంతో వణికిపోయింది, కానీ పారిపోతే తోడేలు తనను పట్టుకుంటుందని దానికి తెలుసు. అందుకే అది ఒక ఉపాయం ఆలోచించింది.
చింటూ ధైర్యం చేసి తోడేలితో ఇలా అంది, "తోడేలు మామ! మీరు నన్ను తినడానికి వచ్చారని నాకు తెలుసు. కానీ తినడానికి ముందు నా చివరి కోరికను తీరుస్తారా? నాకు పాటకి తగ్గట్టుగా డ్యాన్స్ చేయాలని ఉంది. మీరు గట్టిగా ఊళ వేస్తే, నేను ఆడుతూ మీకు దొరికిపోతాను."
తోడేలుకు ఇది వింతగా అనిపించింది. అది ఆకాశం వైపు చూసి గట్టిగా ఊళ వేయడం మొదలుపెట్టింది. ఆ శబ్దం విన్న వేట కుక్కలు వెంటనే ఆ ప్రాంతానికి చేరుకున్నాయి. కుక్కల అరుపులు విన్న తోడేలు భయపడి అడవిలోకి పారిపోయింది.
కాసేపటి తర్వాత చింటూ తల్లి అక్కడికి చేరుకుంది. చింటూ తన తెలివితేటలతో ప్రాణాలను కాపాడుకోవడాన్ని విని, తల్లి ఎంతో గర్వపడి చింటూని దగ్గరకు తీసుకుంది.
Moral
ఆపద సమయంలో భయపడకుండా తెలివిగా ఆలోచిస్తే ఎంతటి ప్రమాదం నుండైనా తప్పించుకోవచ్చు.
