ஒரு அழகான மலைப்பகுதியில் ஆட்டு மந்தை ஒன்று வாழ்ந்து வந்தது. அந்த மந்தையில் 'சின்னன்' என்ற ஒரு குட்டி ஆடு இருந்தது. சின்னன் மிகவும் சுறுசுறுப்பானது, ஆனால் எதைக் கண்டாலும் ஆசையாகச் சாப்பிட்டுக்கொண்டே இருக்கும் குணம் கொண்டது. ஒரு நாள், பசுமையான புற்கள் நிறைந்த ஒரு பகுதிக்கு மந்தை சென்றது. சின்னன் அங்கு இருந்த புதிய வகை இலைகளையும், இனிப்பான செடிகளையும் சுவைப்பதில் மூழ்கிப்போனது. சுவைக்கும் வேளையில், சூரியன் மறையும் நேரத்தையும், தன் அம்மா அழைப்பதையும் கூட அது கவனிக்கவில்லை.
மந்தை மெல்ல மெல்ல கிராமத்தை நோக்கித் திரும்பியது. ஆனால் சின்னன் மட்டும் தனியாகத் தங்கிவிட்டது. இருள் சூழத் தொடங்கியபோது, புதர்களுக்குப் பின்னால் ஒரு சத்தம் கேட்டது. ஒரு பசியுள்ள ஓநாய் மெல்ல வெளியே வந்தது. அதைக்கண்டதும் சின்னனின் இதயம் வேகமாகத் துடித்தது. பயத்தில் கால்கள் நடுங்கின, ஆனால் அது அப்படியே திகைத்து நின்றால் ஆபத்து என்று அதற்குத் தெரிந்தது.
சின்னன் ஒரு நிமிடம் யோசித்தது. பயத்தை மறைத்துக்கொண்டு, ஓநாயிடம் மெல்லிய குரலில் கேட்டது, "ஐயா ஓநாயே! நீங்கள் என்னை வேட்டையாட வந்திருக்கிறீர்கள் என்று எனக்குத் தெரியும். ஆனால், நான் இவ்வளவு காலம் தனியாகச் சாப்பிட்டதே என் கடைசி ஆசையை நிறைவேற்ற முடியாமல் தான். எனக்கு ஒருமுறை மகிழ்ச்சியாகத் துள்ளிக் குதிக்க வேண்டும் போல இருக்கிறது. நீங்கள் ஒரு சத்தமாக ஊளையிட்டால், அந்த இசையில் நான் ஆடிக்கொண்டே உங்கள் கையில் சிக்கிக் கொள்வேன்."
ஓநாய் ஆச்சரியப்பட்டது. அது தன் பலத்தை நிரூபிக்கவும், அந்த ஆட்டத்தைப் பார்க்கவும் ஆசைப்பட்டு, வானத்தைப் பார்த்து மிக சத்தமாக ஊளையிடத் தொடங்கியது. அந்த ஓசை காடெங்கும் எதிரொலித்தது. அந்த சத்தம் கேட்டவுடன், ஆட்டு மந்தையைத் தொடர்ந்து வந்த வேட்டை நாய்கள் அந்தப் பக்கம் விரைந்து வந்தன. வேட்டை நாய்களின் குரைப்பைக் கேட்டதும், ஓநாய் பயந்துபோய் காட்டின் ஆழத்திற்கு ஓடி மறைந்தது.
சிறிது நேரத்தில், சின்னனின் அம்மா அங்கு வந்து சேர்ந்தது. நடந்ததைக் கேட்ட பிறகு, சின்னனின் புத்திசாலித்தனத்தைக் கண்டு பெருமைப்பட்டது. பயத்திலும் நிதானமாகச் சிந்தித்துத் தன் உயிரைக் காப்பாற்றிக் கொண்ட சின்னனைத் தழுவிக்கொண்டது.
பாடம்
ஆபத்து காலத்தில் பயப்படாமல் நிதானமாகச் சிந்தித்தால் எத்தகைய சிக்கலிலிருந்தும் தப்பிக்கலாம்.
