ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಕುರಿಗಳ ಹಿಂಡು ಇತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಚಿಂಟು ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಕುರಿಮರಿಯಿತ್ತು. ಚಿಂಟು ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದರೂ, ತಿನ್ನುವ ವಿಷಯ ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅದಕ್ಕೆ ಜಗತ್ತೇ ಮರೆತು ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ, ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲುಗಾವಲಿನಲ್ಲಿ ಕುರಿಗಳ ಹಿಂಡು ಮೇಯುತ್ತಿತ್ತು. ಚಿಂಟು ಅಲ್ಲಿನ ಸಿಹಿಯಾದ ಗಿಡಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವಲ್ಲಿ ಮಗ್ನವಾಗಿತ್ತು.
ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುವ ಸಮಯವಾದಾಗ, ಕುರಿಗಳ ಹಿಂಡು ಹಳ್ಳಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟಿತು. ಆದರೆ ಚಿಂಟು ಮಾತ್ರ ಆಹಾರದ ಮಜೆಯಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟಿತು. ಕತ್ತಲೆ ಆವರಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಪೊದೆಯ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ತೋಳ ಹೊರಬಂದಿತು. ಚಿಂಟು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿತು, ಆದರೆ ಓಡಿದರೆ ತೋಳ ಸಿಕ್ಕಿಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅದಕ್ಕೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು.
ಚಿಂಟು ಒಂದು ಉಪಾಯ ಮಾಡಿತು. ಅದು ತೋಳದ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, "ತೋಳಣ್ಣ, ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಬಂದಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ಆದರೆ ನನ್ನ ಕೊನೆಯ ಆಸೆಯಂತೆ ನಾನು ಒಂದು ಬಾರಿ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ. ನೀವು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದರೆ, ನಾನು ಆ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಆಗ ನೀವು ಸುಲಭವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿಯಬಹುದು" ಎಂದಿತು.
ತೋಳಕ್ಕೆ ಇದು ವಿಚಿತ್ರವೆನಿಸಿತು. ಅದು ತಕ್ಷಣವೇ ಆಕಾಶದ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿ ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗತೊಡಗಿತು. ಆ ಕೂಗನ್ನು ಕೇಳಿದ ಬೇಟೆ ನಾಯಿಗಳು ಅ inmediatamente ಅತ್ತ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿ ಬಂದವು. ನಾಯಿಗಳ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿದ ತೋಳ ಹೆದರಿ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಓಡಿಹೋಯಿತು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಚಿಂಟುವಿನ ತಾಯಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಳು. ಚಿಂಟು ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿ ತಾಯಿ ಹೆಮ್ಮೆಪಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು.
Moral
ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸಿದರೆ ಸಂಕಷ್ಟದಿಂದ ಪಾರಾಗಬಹುದು.
