ఒక దట్టమైన అడవిలో కబీలన్ అనే సింహం ఉండేది. అది చాలా బలంగా ఉండేది, కానీ చాలా బద్ధకస్తుడైనది కూడా. వేటాడుతానంటే దానికి అస్సలు ఇష్టం ఉండేది కాదు. అందుకే అది తన స్నేహితుడైన చణక అనే నక్క మీద ఆధారపడి బతికేది. చణక సహాయంతో సింహం వేటాడిన తర్వాత మిగిలిన ఆహారాన్ని చణక తినేది.
ఒకరోజు కబీలన్కు విపరీతమైన ఆకలి వేసింది. కానీ ఎండలో వేట కోసం పరిగెత్తడం అంటే దానికి విసుగుగా అనిపించింది. "చణక," సింహం నిట్టూర్చుతూ, "నాకు ఆకలిగా ఉంది, కానీ వేటకి వెళ్లే ఓపిక లేదు. మనం ఏం చేయాలి?" అని అడిగింది.
చణకకు ఒక ఉపాయం తట్టింది. "మహారాజా, మీరు ఎందుకు కష్టపడాలి? ఈ అడవిలో చాలా అమాయకపు జంతువులు ఉన్నాయి. నేను ఒక జంతువును మీ గుహ దగ్గరికే తీసుకువస్తాను. మీరు వేచి ఉండి సులభంగా పట్టుకోవచ్చు," అని చెప్పింది.
చణక కొంచెం దూరం వెళ్లి గడ్డి మేస్తున్న ఒక జింక పిల్లని చూసింది. చణక ఆ జింక దగ్గరకు వెళ్లి, "ఓ ప్రియమైన జింక పిల్ల! అడవి రాజు కబీలన్ ఒక కొత్త స్నేహితుడి కోసం వెతుకుతున్నాడు. నీలాంటి అందమైన జంతువును తన స్నేహితుడిగా చేసుకోవాలని ఆయన కోరుకుంటున్నాడు. నాతో రా," అని నమ్మబలికింది.
ఆ అమాయకపు జింక చణక మాటలు నమ్మి సింహం గుహ వైపు వెళ్ళింది. గుహ లోపల దాక్కున్న కబీలన్, జింక రాగానే ఒక్కసారిగా దూకి దానిని పట్టుకుంది.
సింహం తినబోతుండగా, చణకకు అత్యాశ కలిగింది. "మహారాజా, నేను చాలా అలసిపోయాను. మీరు కాసేపు విశ్రాంతి తీసుకునే వరకు నేను ఈ ఆహారాన్ని కాపలా కాస్తాను. కానీ ఒక మాట, నేను నిద్రలేచి వచ్చేసరికి ఆహారం తగ్గితే, నేను మిమ్మల్ని ప్రశ్నిస్తాను!" అని బెదిరించింది.
సింహం నిద్రపోయింది, కానీ చణక ఆకలిని తట్టుకోలేక ఆహారంలో కొంత భాగాన్ని తినేసింది. కాసేపటి తర్వాత సింహం నిద్రలేచి చూసేసరికి, ఆహారం సగం అయిపోయింది.
"చణక!" సింహం గర్జించింది, "ఏమైంది? ఆహారం ఎందుకు ఇలా అయిపోయింది?"
చణక ఏమాత్రం భయపడకుండా, "మహారాజా, ఈ జింకకు తెలివితేటలు లేవు! తెలివితేటలు ఉంటే, ఒక నక్కను నమ్మి సింహం గుహలోకి స్నేహితుడిగా వస్తుందా? దీనికి తెలివితేటలు లేవు కాబట్టే ఇది ఇక్కడికి వచ్చింది!" అని తెలివిగా చెప్పింది.
సింహం చణక తెలివికి ఆశ్చర్యపోయింది. బలం కంటే తెలివితేటలే గొప్పవని అది గ్రహించింది.
