ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಬಿಲನ್ ಎಂಬ ಸಿಂಹವಿತ್ತು. ಅದು ತುಂಬಾ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಬಹಳ ಸೋಮಾರಿ ಕೂಡ ಆಗಿತ್ತು. ಬೇಟೆಯಾಡಲು ಹೋಗುವ ಬದಲು, ಚಾಣಕ್ಯ ಎಂಬ ನರಿಯ ಸಹಾಯದಿಂದ ಬದುಕಲು ಅದು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿತ್ತು. ಸಿಂಹ ಬೇಟೆಯಾಡಿದ ನಂತರ ಉಳಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ಚಾಣಕ್ಯ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಕಬಿಲನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಹಸಿವಾಯಿತು. ಆದರೆ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಓಡಿ ಬೇಟೆಯಾಡಲು ಅದಕ್ಕೆ ಸೋಮಾರಿ ಎನಿಸಿತು. "ಚಾಣಕ್ಯ, ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಹಸಿವಾಗುತ್ತಿದೆ, ಆದರೆ ಬೇಟೆಯಾಡಲು ಆಲಸ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆ. ನಾವು ಏನು ಮಾಡೋಣ?" ಎಂದು ಸಿಂಹ ಕೇಳಿತು.
ಚಾಣಕ್ಯನಿಗೆ ಒಂದು ಉಪಾಯ ಹೊಳೆಯಿತು. "ಮಹಾರಾಜರೇ, ನೀವು ಯಾಕೆ ಕಷ್ಟಪಡಬೇಕು? ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಮುಗ್ಧ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿವೆ. ನಾನು ಒಂದು ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಗುಹೆಯ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ತರುತ್ತೇನೆ. ನೀವು ಕಾಯುತ್ತಾ ಸುಲಭವಾಗಿ ಹಿಡಿಯಬಹುದು," ಎಂದನು.
ಚಾಣಕ್ಯ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಹೋಗಿ ಹುಲ್ಲು ಮೇಯುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಕಂಡಿತು. ಚಾಣಕ್ಯ ಮೆಲ್ಲನೆ ಜಿಂಕೆಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, "ಓ ಸುಂದರ ಜಿಂಕೆಯೇ! ಕಾಡಿನ ರಾಜ ಕಬಿಲನಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತ ಬೇಕಾಗಿದೆ. ನಿನ್ನಂತಹ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಗೆಳೆಯನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನನ್ನ ಜೊತೆ ಬಾ," ಎಂದು ನಂಬಿಸಿತು.
ಆ ಮುಗ್ಧ ಜಿಂಕೆ ಚಾಣಕ್ಯನನ್ನು ನಂಬಿ ಸಿಂಹದ ಗುಹೆಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಿತು. ಗುಹೆಯ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದ ಸಿಂಹವು ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿತು.
ಸಿಂಹವು ತಿನ್ನಲು ಸಿದ್ಧವಾದಾಗ ಚಾಣಕ್ಯನಿಗೆ ದುರಾಸೆ ಉಂಟಾಯಿತು. "ಮಹಾರಾಜರೇ, ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಸುಸ್ತಾಗಿದೆ. ನೀವು ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವವರೆಗೆ ನಾನು ಈ ಆಹಾರವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ನೆನಪಿಡಿ, ನಾನು ಎಚ್ಚರವಾದಾಗ ಆಹಾರ ಕಡಿಮೆಯಿದ್ದರೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ!" ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿದನು.
ಸಿಂಹವು ಮಲಗಿತು. ಆದರೆ ಚಾಣಕ್ಯನಿಗೆ ಹಸಿವು ತಡೆಯಲಾಗದೆ ಆಹಾರದ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಹಾಕಿದನು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡ ಸಿಂಹವು ಆಹಾರವು ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಕೋಪಗೊಂಡಿತು.
"ಚಾಣಕ್ಯ! ಏನಾಯಿತು ಇದು? ಆಹಾರ ಯಾಕೆ ಹೀಗಿದೆ?" ಎಂದು ಸಿಂಹ ಗರ್ಜಿಸಿತು.
ಚಾಣಕ್ಯ ಎದೆಗುಂದದೆ ಹೇಳಿದನು, "ಮಹಾರಾಜರೇ, ಈ ಜಿಂಕೆಗೆ ಬುದ್ಧಿಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ! ಬುದ್ಧಿ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ, ಒಂದು ನರಿಯನ್ನು ನಂಬಿ ಸಿಂಹದ ಗುಹೆಯ ಬಳಿ ಗೆಳೆಯನಾಗಲು ಇದು ಬರ್ತಿತ್ತೇ? ಬುದ್ಧಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಇದು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದೆ!"
ಸಿಂಹವು ಚಾಣಕ್ಯನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟಿತು. ಬಲಕ್ಕಿಂತ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿ ದೊಡ್ಡದು ಎಂಬುದು ಅದಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯಿತು.
