ఒక పెద్ద వరి పొలంలో, ఒక తల్లి పిచ్చుక తన రెండు పిల్లలతో కలిసి గూటిలో నివసిస్తోంది. ఆ పిల్లలు ఇంకా ఎగరలేవు, కేవలం తల్లి ఇచ్చే ఆహారం మీదనే ఆధారపడి ఉన్నాయి.
ఒకరోజు ఆ పొలం యజమాని వచ్చి, "వరి బాగా పండింది. రేపే కూలీలను పిలిపించి కోత కోయించుకోవాలి" అని చెప్పాడు. ఇది విన్న పిల్లలు భయపడ్డారు. "అమ్మా, వారు వరిని కోసేటప్పుడు మన గూడును కూడా పాడు చేస్తారా?" అని అడిగారు. తల్లి పిచ్చుక, "భయపడకండి పిల్లలూ, రేపు కోత ఉండదు" అని ఊరడించింది.
మరుసటి రోజు కోత జరగలేదు. కొన్ని రోజుల తర్వాత యజమాని మళ్ళీ వచ్చి, "నేను పక్క ఊరి నుండి మనుషులను పిలిపించాను, రేపు ఖచ్చితంగా కోత కోస్తాను" అన్నాడు. పిల్లలు మళ్ళీ భయపడి, "అమ్మా, మనం ఇక్కడి నుండి వేరే చోటికి ఎగిరిపోదామా?" అని అడిగారు.
తల్లి పిచ్చుకకు ఒక విషయం అర్థమైంది. ఇతరుల మాటలు నమ్మి ఇక్కడే ఉంటే ప్రమాదం అని గ్రహించింది. "మనం ఎవరినీ నమ్మి వేచి ఉండకూడదు. మన రక్షణ మన చేతుల్లోనే ఉంది. ప్రమాదం రాకముందే మనం వెళ్ళిపోవాలి" అని చెప్పింది.
మరుసటి రోజు ఉదయం యజమాని పనిముట్లతో వస్తుండటం చూసి, తల్లి పిచ్చుక ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా తన పిల్లలను తీసుకుని దగ్గరలోని దట్టమైన పొదలోకి తీసుకువెళ్లింది. తన తెలివితేటలతో సరైన సమయంలో నిర్ణయం తీసుకోవడం వల్ల పిల్లలందరూ సురక్షితంగా ఉన్నారు.
Moral
సమయస్ఫూర్తితో వ్యవహరించడం మరియు స్వయంకృషీవనమే మనల్ని కాపాడుతుంది.
