വിശാലമായ ഒരു നെൽവയലിലെ ഒരു ചെറിയ കൂട്ടിൽ ഒരു അമ്മപ്പക്ഷിയും രണ്ട് കുഞ്ഞുങ്ങളും താമസിച്ചിരുന്നു. നെൽക്കതിരുകൾ കാറ്റിൽ ആടുമ്പോൾ കുഞ്ഞുങ്ങൾ അത് കണ്ട് സന്തോഷിച്ചു खेलाറുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അവർക്ക് ഇതുവരെ പറക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.
ഒരു ദിവസം വയൽ ഉടമ അവിടെ വന്ന് പറഞ്ഞു, "നെല്ല് വിളഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. നാളെ തന്നെ കൊയ്ത്ത് തുടങ്ങാം." ഇത് കേട്ട കുഞ്ഞുങ്ങൾ പേടിച്ചുപോയി. "അമ്മേ, അവർ നെല്ല് കൊയ്തു കഴിയുമ്പോൾ നമ്മുടെ കൂട്ടും നശിപ്പിക്കുമോ?" അവർ വിറയലോടെ ചോദിച്ചു. അമ്മ പക്ഷി അവരെ സമാധാനിപ്പിച്ചു, "പേടിക്കണ്ട മക്കളേ, നാളെ അവർ കൊയ്ത്ത് തുടങ്ങില്ല."
പക്ഷേ അടുത്ത ദിവസം കൊയ്ത്ത് നടന്നില്ല. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഉടമ വീണ്ടും വന്നു, "ഞാൻ അടുത്ത ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് ആളുകളെ വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്. നാളെ ഉറപ്പായും കൊയ്ത്ത് തുടങ്ങും!" കുഞ്ഞുങ്ങൾ വീണ്ടും ഭയന്നു. "അമ്മേ, നമുക്ക് വേറെ എവിടെയെങ്കിലും പോയാലോ?" അവർ കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു. അമ്മ പക്ഷി പറഞ്ഞു, "മറ്റുള്ളവരുടെ വാക്കുകളിൽ വിശ്വസിച്ച് ഇവിടെ കാത്തുനിൽക്കുന്നത് അപകടമാണ്. നമ്മൾ തന്നെ നമ്മുടെ സുരക്ഷ നോക്കണം. അതിനാൽ നമുക്ക് ഇപ്പോൾ തന്നെ പോകാം."
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ, ഉടമ കൊയ്ത്തുപാത്രങ്ങളുമായി വരുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ, അമ്മ പക്ഷി ഒട്ടും വൈകിച്ചില്ല. അവൾ തന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ സുരക്ഷിതമായി ഒരു ഇടതൂർന്ന കുറ്റിക്കാട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. മറ്റുള്ളവരെ ആശ്രയിക്കാതെ സ്വന്തം ബുദ്ധി ഉപയോഗിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചതുകൊണ്ട് അവർ രക്ഷപ്പെട്ടു.
Moral
സ്വയം സഹായമാണ് ഏറ്റവും വലിയ സുരക്ഷ; അപകടം വരുന്നതിന് മുൻപേ പ്രവർത്തിക്കുക.
