ஒரு அழகான நெல் வயலில், ஒரு தாய் குருவி தனது இரண்டு குஞ்சுகளுடன் ஒரு சிறிய கூட்டில் வாழ்ந்து வந்தது. அந்த நெல் மணிகள் காற்றில் ஆடும்போது, குஞ்சுகள் அதைப் பார்த்து வியந்து விளையாடும். ஆனால், அந்த குஞ்சுகள் இன்னும் பறக்கக் கற்றுக்கொள்ளவில்லை.
ஒரு நாள், அந்த வயலின் உரிமையாளர் அங்கு வந்து, "இந்த நெல் இப்போது அறுவடை செய்யத் தயாராக இருக்கிறது. நாளைவே வேலையாட்களை அழைத்து அறுவடை செய்துவிடலாம்" என்று கூறினார். இதைக் கேட்ட குஞ்சுகள் நடுங்கின. "அம்மா, அவர்கள் நெல்லை எடுக்கும்போது நமது கூட்டையும் சேர்த்துத் தூக்கி எறிந்துவிடுவார்களோ?" என்று பயந்து கேட்டன.
தாய் குருவி அமைதியாக, "அழாதீங்க செல்லங்களே, அவர்கள் நாளைக்கு வேலை செய்ய மாட்டார்கள்" என்று ஆறுதல் கூறியது. ஆனால் அடுத்த நாள் அறுவடை நடக்கவில்லை. சில நாட்கள் கழித்து, உரிமையாளர் மீண்டும் வந்து, "பக்கத்து ஊரிலிருந்து ஆட்களை வரவழைத்துவிட்டேன், நாளை நிச்சயம் அறுவடை நடக்கும்" என்றார். குஞ்சுகள் மீண்டும் பயந்து, "அம்மா, நாம் இங்கிருந்து பறந்து வேறு இடத்திற்குச் சென்றுவிடலாமா?" என்று கேட்டன.
தாய் குருவி சொன்னது, "யாரையும் நம்பி இங்கு தங்கிவிடாதீர்கள். ஆபத்து வரும்போது நாம் மட்டுமே நம்மைப் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். எனவே, இப்போதுதான் நாம் கிளம்ப வேண்டும்."
அடுத்த நாள் காலையில், உரிமையாளர் அறுவடை கருவிகளுடன் வருவதைக் கண்ட தாய் குருவி, தாமதிக்காமல் தன் குஞ்சுகளைத் தன் சிறகுகளுக்கு அடியில் பாதுகாப்பாகத் தாங்கி, வயலுக்குப் பின்னால் இருந்த அடர்ந்த புதருக்குள் அழைத்துச் சென்றது. அங்கு பாதுகாப்பாக இருந்த குஞ்சுகள், தங்கள் தாயின் புத்திசாலித்தனத்தைக் கண்டு வியந்தன. மற்றவர்களின் பேச்சைக் கேட்டு காத்திருக்காமல், ஆபத்து வருவதற்கு முன்பே விழிப்புடன் செயல்பட்டதால் அவர்கள் உயிர் பிழைத்தனர்.
பாடம்
தன் கையே தனக்கு உதவி; ஆபத்து வருவதற்கு முன் விழிப்புடன் செயல்பட வேண்டும்.
