ఒక అందమైన తోటలో చిప్పు అనే ఉడుత, మినూ అనే ఎలుక మంచి స్నేహితులుగా ఉండేవి. ఆ తోటలో ధాన్యం నిల్వ చేసే ఒక పెద్ద గిడ్డంగి ఉండేది. అందులో ఎంతో రుచికరమైన ధాన్యాలు, పండ్లు ఉండేవి.
ఒకరోజు మినూ అనే ఎలుక ఆ గిడ్డంగి దగ్గరకు వెళ్ళింది. అక్కడ ఒక చెక్క పెట్టె ఉంది. ఆ పెట్టె మూత గట్టిగా ఉన్నా, ఒక చిన్న రంధ్రం ద్వారా లోపలికి వెళ్ళే దారి ఉంది. మినూ ఆ రంధ్రం ద్వారా లోపలికి దూరింది. లోపల ఉన్న ధాన్యం చాలా రుచిగా ఉండటంతో, మినూ ఆపలేకపోయి చాలా ఎక్కువగా తినేసింది. తినే కొద్దీ మినూ కడుపు ఒక చిన్న బంతిలా ఉబ్బిపోయింది.
మళ్ళీ బయటకు రావడానికి ప్రయత్నించిన మినూ ఒక్కసారిగా షాక్ అయింది! దాని కడుపు పెద్దగా ఉండటం వల్ల, లోపలికి వెళ్ళిన అదే చిన్న రంధ్రం నుండి బయటకు రాలేకపోయింది. మినూ భయంతో అక్కడే ఇరుక్కుపోయింది.
అప్పుడు చిప్పు ఉడుత అక్కడికి వచ్చింది. మినూ ఇబ్బంది పడటం చూసి చిప్పు ఇలా అంది, "మినూ, నువ్వు ఎందుకు ఇలా చేశావు? అతిగా తినడం వల్ల నీ కడుపు పెద్దదైపోయింది, అందుకే ఇప్పుడు ఇరుక్కుపోయావు!"
మినూ ఏడుస్తూ, "నాకు చాలా ఆకలిగా ఉంది చిప్పు, అందుకే ఆగలేకపోయాను" అని చెప్పింది.
చిప్పు ఓపికగా, "ఇప్పుడు నువ్వు ఏమీ చేయలేవు. నీ కడుపు మళ్ళీ మామూలు స్థితికి వచ్చే వరకు ఇక్కడే ఓపికగా వేచి ఉండాలి. అప్పుడే నువ్వు బయటకు రాగలవు" అని చెప్పింది.
మరుసటి రోజు ఉదయం, మినూ కడుపు తగ్గగానే, అది సులభంగా రంధ్రం నుండి బయటకు వచ్చింది. తన తప్పు తెలుసుకున్న మినూ, చిప్పుకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతూ, "నన్ను హెచ్చరించినందుకు ధన్యవాదాలు మిత్రమా, ఇకపై నేను ఎప్పుడూ అతిగా తినను" అని మాట ఇచ్చింది.
అప్పటి నుండి మినూ ప్రతి విషయాన్ని మితంగా చేయడం నేర్చుకుంది.
Moral
అతి ఆశ ఎప్పుడూ కష్టాలకే దారి తీస్తుంది.
