ಚಿಪ್ಪುವಿನ ದುರಾಸೆಯ ಪಾಠ

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಣ್ಣಿನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಚಿಪ್ಪು ಎಂಬ ಅಳಿಲು ಮತ್ತು ಮಿನು ಎಂಬ ಇಲಿ ಆತ್ಮೀಯ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಆ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಡುವ ದೊಡ್ಡ ಗೋದಾಮೆಯಿತ್ತು.

ಒಂದು ದಿನ ಮಿನು ಎಂಬ ಇಲಿ ಆ ಗೋದಾಮೆಯ ಬಳಿ ಒಂದು ಮರದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಕಂಡಿತು. ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಮುಚ್ಚಳವು ಬಿಗಿಯಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ರಂಧ್ರವಿತ್ತು. ಮಿನು ಆ ರಂಧ್ರದ ಮೂಲಕ ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗಿತು. ಒಳಗೆ ತುಂಬಾ ರುಚಿಕರವಾದ ಧಾನ್ಯಗಳಿದ್ದವು. ಮಿನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಶುರು ಮಾಡಿತು. ಧಾನ್ಯಗಳು ಎಷ್ಟು ರುಚಿಯಾಗಿದ್ದವೆಂದರೆ, ಮಿನು ತಾನು ತಿನ್ನಬೇಕಾದಷ್ಟಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ತಿನ್ನುತ್ತಲೇ ಹೋಯಿತು. ತಿನ್ನುತ್ತಾ ತಿಂದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಮಿನುವಿನ ಹೊಟ್ಟೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಚೆಂಡಿನಂತೆ ದೊಡ್ಡದಾಯಿತು.

ಮಿನು ಮತ್ತೆ ಹೊರಗೆ ಬರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ತನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಗಾತ್ರದಿಂದಾಗಿ ಆ ಸಣ್ಣ ರಂಧ್ರದಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿತು. ಮಿನು ಭಯದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಳತೊಡಗಿತು.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಚಿಪ್ಪು ಅಳಿಲು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಮಿನುವಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಚಿಪ್ಪು ಹೇಳಿತು, "ಮಿನು, ನೀನು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದೆ? ಅತಿಯಾದ ದುರಾಸೆಯಿಂದ ನೀನು ತುಂಬಾ ತಿಂದಿದ್ದೀಯಾ, ಅದಕ್ಕೇ ಈಗ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯಾ!"

ಮಿನು ಅಳುತ್ತಾ, "ನನಗೆ ಹಸಿವು ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ" ಎಂದಿತು.

ಚಿಪ್ಪು ಹೇಳಿತು, "ಈಗ ನೀನು ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆ ಮೊದಲಿನಂತಾಗುವವರೆಗೆ ನೀನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಕಾಯಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ನೀನು ಹೊರಗೆ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯ."

ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮಿನುವಿನ ಹೊಟ್ಟೆ ಕುಗ್ಗಿದಾಗ, ಅದು ಸುಲಭವಾಗಿ ರಂಧ್ರದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದಿತು. ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತ ಮಿನು ಚಿಪ್ಪುವಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಿತು, "ನನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಗೆಳೆಯಾ, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನಾನು ಮಿತವಾಗಿ ತಿನ್ನುತ್ತೇನೆ."

ಅಂದಿನಿಂದ ಮಿನು ಯಾವುದೇ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅತಿಯಾಗಬಾರದು ಎಂದು ಕಲಿತಿತು.

Moral

ದುರಾಸೆಯು ತೊಂದರೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.