മനോഹരമായ ഒരു പഴത്തോട്ടത്തിൽ ചിപ്പു എന്ന അണ്ണാനും മിനു എന്ന എലിയും സുഹൃത്തുക്കളായി താമസിച്ചിരുന്നു. ആ തോട്ടത്തിലെ ധാന്യപ്പുരയിൽ എപ്പോഴും രുചികരമായ ധാന്യങ്ങളും ഉണങ്ങിയ പഴങ്ങളും നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞൊഴുകുമായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം മിനു എന്ന എലി ധാന്യപ്പുരയ്ക്കടുത്ത് ഒരു മരപ്പെട്ടിക്കണ്ട. അതിന്റെ അടപ്പ് മുറുക്കി അടച്ചിരുന്നെങ്കിലും, ഒരു ചെറിയ വിടവ് ഉണ്ടായിരുന്നു. മിനു ആ വിടവിലൂടെ അകത്തേക്ക് ഇഴഞ്ഞു കയറി. അകത്ത് നിറയെ രുചികരമായ ധാന്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. മിനു വിശപ്പടക്കാൻ തുടങ്ങി, പക്ഷേ ആ രുചി കാരണം അവൾക്ക് വിശപ്പടങ്ങാൻ മടി തോന്നി. അവൾ ആർത്തലച്ചു കഴിച്ചതുകൊണ്ട് മിനുവിന്റെ വയർ ഒരു ചെറിയ പന്ത് പോലെ വീർത്തു വന്നു.
തിരികെ പുറത്തേക്ക് വരാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ മിനു ഞെട്ടിപ്പോയി! വയർ വലിഞ്ഞതുകൊണ്ട് ആ ചെറിയ വിടവിലൂടെ പുറത്തേക്ക് വരാൻ അവൾക്ക് കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു. മിനു പേടിച്ച് വിറച്ച് അവിടെ തളച്ചിടപ്പെട്ടതുപോലെ ഇരുന്നു.
അപ്പോഴാണ് ചിപ്പു അണ്ണാൻ അങ്ങോട്ട് വന്നത്. മിനുവിന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് ചിപ്പു പറഞ്ഞു, "മിനു, നീ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ ചെയ്തത്? നീ അമിതമായി ഭക്ഷണം കഴിച്ചതുകൊണ്ടാണ് ഇപ്പോൾ ഈ അവസ്ഥയിലായത്."
മിനു കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "എനിക്ക് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല ചിപ്പു!"
ചിപ്പു ശാന്തനായി പറഞ്ഞു, "ഇപ്പോൾ നീ ഒന്നും ചെയ്യേണ്ടതില്ല. നിന്റെ വയർ പഴയപടിയാകുന്നതുവരെ ഇവിടെ സമാധാനമായി കാത്തിരിക്കുക. എങ്കിൽ മാത്രമേ നിനക്ക് പുറത്തേക്ക് വരാൻ കഴിയൂ."
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ മിനുവിന്റെ വയർ പഴയ നിലയിലായപ്പോൾ അവൾക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പുറത്തേക്ക് വരാൻ കഴിഞ്ഞു. തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കിയ മിനു ചിപ്പുവിനോട് പറഞ്ഞു, "നന്ദി കൂട്ടുകാരാ, എന്റെ തെറ്റ് തിരുത്തിത്തന്നതിന്. ഇനി ഞാൻ ഒരിക്കലും അത് ആവർത്തിക്കില്ല."
അന്നു മുതൽ മിനു എന്തിനും മിതത്വം പാലിക്കാൻ പഠിച്ചു.
Moral
അമിതമായ ആഗ്രഹം ആപത്താണ്.
