ఒక అందమైన గ్రామం పక్కన సోము అనే రైతు ఉండేవాడు. అతనికి మణి అనే ఒక మేక ఉండేది. సోము మణిని చాలా ప్రేమగా చూసుకునేవాడు, ప్రతిరోజూ మంచి గడ్డి మరియు ధాన్యం పెట్టేవాడు. కానీ మణికి మాత్రం ఎప్పుడూ కొత్త రుచులు కావాలని ఆశ ఉండేది.
ఒక రాత్రి, మణి అడవి అంచున తిరుగుతుండగా, ఒక నక్క ఆమె దగ్గరకు వచ్చింది. "మణి మిత్రమా, నువ్వు రోజూ అదే గడ్డి ఎందుకు తింటున్నావు?" అని నక్క మెల్లగా అడిగింది. "నా వెంట రా, అడవి అవతల ఒక పెద్ద మామిడి తోట ఉంది. అక్కడ చాలా తీయని మామిడి పండ్లు ఉన్నాయి. మనం ఇద్దరం కలిసి తిందాం!"
మణి నక్క మాటలు నమ్మి తోటలోకి వెళ్ళింది. అక్కడ తియ్యని మామిడి పండ్లు తిని మణి చాలా సంతోషపడింది. ఆ సంతోషంలో మణి, "నక్క మిత్రమా, నాకు పాట పాడాలనిపిస్తోంది!" అని అరవడం మొదలుపెట్టింది.
నక్క భయపడి, "వద్దు మణి, నిశ్శబ్దంగా ఉండు! తోట యజమాని వస్తే మనల్ని పట్టుకుంటాడు" అని బతిమాలింది. కానీ మణి వినలేదు. అది గట్టిగా అరుస్తూ పాట పాడటం మొదలుపెట్టింది.
ఆ శబ్దానికి తోట యజమాని కర్ర పట్టుకుని పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చాడు. నక్క వెంటనే పొదల్లోకి తప్పించుకుంది, కానీ మణి మాత్రం దొరికిపోయింది. యజమాని మణిని కొట్టాడు. తప్పుడు స్నేహితుడి మాట విని, తనను తాను నియంత్రించుకోలేకపోయినందుకు మణి చాలా బాధపడింది.
Moral
చెడు స్నేహితుల మాటలు విని, క్రమశిక్షణ కోల్పోవడం ప్రమాదకరం.
