ఒక పెద్ద అడవిలో కతిర్ అనే ముళ్ళ పంది ఉండేది. కతిర్కు ఒక పెద్ద సమస్య ఉండేది, వర్షాకాలం రాబోతుండగా తను ఉండటానికి సురక్షితమైన ఇల్లు లేదు. దట్టమైన పొదల్లో వెతికినా దానికి సరైన నివాసం దొరకలేదు.
ఒకరోజు కతిర్కు రెండు పెద్ద రాళ్ల మధ్య ఒక సందు కనిపించింది. అది నివసించడానికి చాలా బాగుంది. కానీ, ఆ సందులో కొన్ని పెద్ద పాములు నివసిస్తున్నాయని కతిర్ గమనించింది. కతిర్కు భయం వేసినా, వేరే దారి లేక పాముల దగ్గరకు వెళ్లి ఇలా అడిగింది, "మిత్రులారా! నాకు నివసించడానికి చోటు లేదు. మీ రాళ్ల సందులో నన్ను కూడా ఉండనిస్తారా? నేను మీకు ఎలాంటి ఇబ్బంది కలిగించను."
పాములు ఒకదానికొకటి చూసుకున్నాయి. కతిర్ యొక్క ముళ్ళంటే వాటికి భయం ఉన్నా, దాని పరిస్థితి చూసి జాలిపడి చోటు ఇవ్వడానికి ఒప్పుకున్నాయి. "సరే, నువ్వు ప్రశాంతంగా ఉంటే ఇక్కడే ఉండవచ్చు," అని ఒక పెద్ద పాము చెప్పింది.
కతిర్ సంతోషంగా లోపలికి వెళ్ళింది. కానీ అక్కడ ఒక ప్రమాదం జరిగింది. కతిర్ ఆ ఇరుకైన సందులో లోపలికి వెళ్తున్నప్పుడు, దాని ఒంటి మీద ఉన్న పదునైన ముళ్ళు పాముల మెత్తని శరీరాలకు గుచ్చుకున్నాయి. పాములు నొప్పి భరించలేక విలవిలలాడాయి.
కతిర్తో కలిసి ఉండటం పాములకు చాలా ఇబ్బందిగా మారింది. కతిర్ కదిలిన ప్రతిసారీ పాములకు ముళ్ళు గుచ్చుకుంటున్నాయి. ఆ సందులో ఉండటం కంటే బయట ఉండటమే మేలని భావించిన పాములు, అక్కడి నుండి వెళ్లి వేరే చోటు వెతుక్కున్నాయి. కతిర్కు ఇల్లు దొరికినప్పటికీ, దాని స్వభావం వల్ల ఇతరులతో కలిసి ఉండలేకపోయింది.
Moral
మన స్వభావం ఇతరులకు ఇబ్బంది కలిగించేలా ఉంటే, మనం ఎవరితోనూ కలిసి ఉండలేము.
