ഒരു വലിയ കാട്ടിൽ കതിർ എന്നൊരു മുളമ്പൻ ജീവിച്ചിരുന്നു. കതിറിന് ഒരു വലിയ വിഷമമുണ്ടായിരുന്നു, അവന് താമസിക്കാൻ ഒരു സുരക്ഷിതമായ വീടില്ലായിരുന്നു. മഴക്കാലം അടുത്തെത്തിയിട്ടും തനിക്ക് ഒരു കുഴി പോലും കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ഒരിക്കൽ, കതിർ ഒരു വലിയ പാറക്കിടവ് കണ്ടു. അത് താമസിക്കാൻ വളരെ നല്ലതായിരുന്നു. എന്നാൽ അവിടെ കുറെ വലിയ പാമ്പുകൾ വസിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് കതിർ മനസ്സിലാക്കി. പേടിയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, താമസിക്കാൻ മറ്റ് വഴികളില്ലാത്തതിനാൽ കതിർ പാമ്പുകളുടെ അടുത്ത് ചെന്നു.
"സുഹൃത്തുക്കളേ, എനിക്ക് താമസിക്കാൻ ഒരിടവുമില്ല. നിങ്ങളുടെ ഈ പാറക്കിടവിൽ എന്നെയും ഒന്ന് താമസിപ്പിക്കാമോ? ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടാക്കില്ല," എന്ന് കതിർ വിനീതമായി ചോദിച്ചു.
പാമ്പുകൾ പരസ്പരം നോക്കി. കതിറിന്റെ മുള്ളുകളെ അവർ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു, എങ്കിലും കതിറിന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് അവർ സമ്മതിച്ചു. "ശരി, നീ പതുക്കെ ഇരുന്നാൽ മതി," എന്ന് ഒരു പാമ്പ് പറഞ്ഞു.
കതിർ സന്തോഷത്തോടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. എന്നാൽ അവിടെ വലിയൊരു അപകടം സംഭവിച്ചു. ഇടുങ്ങിയ സ്ഥലത്തേക്ക് കതിർ കയറുന്നതിനിടയിൽ അവന്റെ കൂർത്ത മുള്ളുകൾ പാമ്പുകളുടെ മൃദുവായ ശരീരത്തിൽ തറഞ്ഞു. പാമ്പുകൾ വേദന കൊണ്ട് പുളഞ്ഞു.
കതിറിനൊപ്പം ഇരിക്കുന്നത് പാമ്പുകൾക്ക് വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടായി മാറി. അവന് തന്റെ മുള്ളുകൾ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പാമ്പുകൾ, ആ പാറക്കിടവ് ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരു സ്ഥലം തേടി പോയി. കതിറിന് വീട് കിട്ടിയെങ്കിലും, അവന്റെ സ്വഭാവം കാരണം മറ്റുള്ളവർക്ക് അവിടെ കഴിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
Moral
നമുക്ക് ചേരാത്തവരുമായി ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് എല്ലാവർക്കും പ്രയാസമുണ്ടാക്കും.
