ఒక దట్టమైన అడవిలో ఒక కాకి మరియు ఒక కోయిల నివసించేవి. కాకి చాలా ప్రశాంతంగా ఉండేది, కానీ కోయిల తన అందమైన రంగుల రెక్కల గురించి చాలా గర్వపడేది.
ఒకరోజు మధ్యాహ్నం, ఒక పెద్ద చెట్టు కొమ్మపై కాకి విశ్రాంతి తీసుకుంటోంది. అప్పుడు అక్కడికి వచ్చిన కోయిల, కాకిని చూసి ఎగతాళి చేయడం మొదలుపెట్టింది.
'అయ్యో కాకి! నీ రెక్కలు చూడటానికి ఎంత నల్లగా, ఎంత వికారంగా ఉన్నాయో! నా రెక్కలను చూడు, సూర్యకాంతిలో ఎంత అందంగా మెరుస్తున్నాయో! నేను ఎంత అందంగా ఉన్నానో కదా?' అని కోయిల నవ్వింది.
కాకి ప్రశాంతంగా ఇలా అంది, 'నీ అందం చూడటానికి బాగుంది కోయిల! కానీ నా నల్లని రెక్కలు చాలా బలంగా ఉంటాయి. ఇవి వానను, చలిని తట్టుకోగలవు. నీ రెక్కలు అందంగా ఉండవచ్చు కానీ అవి చాలా సున్నితమైనవి. చలికాలం వచ్చినప్పుడు నువ్వు ఇబ్బంది పడతావు.'
కోయిల కోపంతో అక్కడి నుండి ఎగిరిపోయింది. కానీ అదే రోజు సాయంత్రం అడవిలో పెద్ద తుఫాను వచ్చింది. విపరీతమైన వర్షం మరియు చలి వల్ల కోయిల యొక్క సున్నితమైన రెక్కలు తడిసిపోయి, అది వణుకుతూపోయింది. దానికి ఎక్కడికీ ఎగిరిపోలేకపోయింది. కానీ కాకి తన బలాన్నంతా ఉపయోగించి వర్షాన్ని తట్టుకుని సురక్షితంగా ఉంది. అప్పుడు కోయిలకు తన తప్పు తెలిసింది.
Moral
బాహ్య సౌందర్యం కంటే బలం మరియు ఉపయోగం గొప్పవి.