ഒരു വലിയ കാട്ടിൽ ഒരു കാക്കയും കുയിലും താമസിച്ചിരുന്നു. കാക്ക വളരെ ശാന്തസ്വഭാവക്കാരനായിരുന്നു, എന്നാൽ കുയിലിന് തന്റെ മനോഹരമായ നിറങ്ങളെക്കുറിച്ച് വലിയ അഹങ്കാരമായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം ഉച്ചസമയത്ത്, കാക്ക ഒരു വലിയ മരത്തിന്റെ കൊമ്പിൽ വിശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ അവിടെ വന്ന കുയിൽ കാക്കയെ പരിഹസിക്കാൻ തുടങ്ങി.
'അയ്യോ ഈ കാക്കേ! നിന്റെ ചിറകുകൾ കാണാൻ എത്ര മോശമാണ്! കറുപ്പും മങ്ങലുമായി ഇരിക്കുന്നു. എന്റെ ചിറകുകൾ നോക്കൂ, സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ എത്ര മനോഹരമായി തിളങ്ങുന്നു! ഞാൻ എത്ര സുന്ദരനാണ്!' കുയിൽ പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.
കാക്ക ശാന്തനായി മറുപടി പറഞ്ഞു, 'നിന്റെ സൗന്ദര്യം കാണാൻ നല്ലതാണ്, പക്ഷേ എന്റെ ചിറകുകൾ കരുത്തുറ്റതാണ്. കഠിനമായ മഴയെയും തണുപ്പിനെയും പ്രതിരോധിക്കാൻ അവയ്ക്ക് കഴിയും. നിന്റെ ചിറകുകൾ ഭംഗിയുള്ളതാണെങ്കിലും അവ വളരെ മൃദുവായതാണ്. തണുപ്പുകാലം വരുമ്പോൾ നിനക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയില്ല.'
കുയിൽ ദേഷ്യത്തോടെ അവിടെനിന്നും പറന്നുപോയി. എന്നാൽ അന്ന് വൈകുന്നേരം കാട്ടിൽ വലിയൊരു കാറ്റും മഴയും ഉണ്ടായി. കുയിലിന്റെ മൃദുവായ ചിറകുകൾ നനഞ്ഞ് തണുത്തുവിറച്ചു. അവയ്ക്ക് പറക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല. എന്നാൽ കാക്കയുടെ ശക്തമായ ചിറകുകൾ അവനെ സംരക്ഷിച്ചു. തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കിയ കുയിൽ പിന്നീട് കാക്കയോട് മാപ്പ് ചോദിച്ചു.
Moral
ബാഹ്യമായ സൗന്ദര്യത്തേക്കാൾ പ്രധാനം കരുത്താണ്.
