విశ్వం యొక్క అనంతమైన శూన్యంలో సూర్యుడు, చంద్రుడు మరియు గాలి అనే ముగ్గురు తోబుట్టువులు నివసించేవారు. వారి తల్లి ఒక గొప్ప నక్షత్రం. ఒకరోజు, ఆ నక్షత్ర కుటుంబం అంతా ఒక గొప్ప విందు కోసం వెళ్లారు. అందరూ అక్కడ ఎంతో రుచికరమైన ఆహారాన్ని తిన్నారు.
విందు ముగిసిన తర్వాత, అందరూ తల్లి వద్దకు చేరుకున్నారు. తల్లి ప్రేమగా, "పిల్లలూ, మీరు విందు నుండి నా కోసం ఏదైనా తీసుకువచ్చారా?" అని అడిగింది.
ముందుగా సూర్యుడు ముందుకు వచ్చి గర్వంగా, "అమ్మా, ఆహారం చాలా రుచిగా ఉంది! నేను తినడమే అంతగా మునిగిపోయాను, అందుకే నీ గురించి ఆలోచించలేదు," అని చెప్పాడు.
తర్వాత గాలి వచ్చింది, "అమ్మా, ఏమీ మోసుకెళ్లడం నాకు బద్ధకంగా అనిపించింది, అందుకే ఏమీ తీసుకురాలేదు," అని బద్ధకంగా చెప్పింది.
చివరగా చంద్రుడు మెల్లగా ముందుకు వచ్చి, "అమ్మా, నేను నీ కోసం కొంచెం నక్షత్ర తేనె తీసుకువచ్చాను," అని చెప్పి తన దగ్గర ఉన్న చిన్న పాత్రను ఆమెకు అందించింది.
తల్లి అందరినీ గమనించింది. సూర్యుని స్వార్థాన్ని చూసి, "సూర్యా, నువ్వు నీ సుఖం గురించి మాత్రమే ఆలోచించావు. కాబట్టి నువ్వు ఎప్పుడూ నీ వేడితో ఒంటరిగా కాలిపోవాలి," అని శాపమిచ్చింది.
గాలిని చూసి, "గాలి, నువ్వు బద్ధకస్తుడివి. కాబట్టి నువ్వు ఎప్పుడూ విశ్రాంతి లేకుండా వీస్తూనే ఉండాలి," అని చెప్పింది.
కానీ చంద్రుడిని చూసి నవ్వుతూ, "చందమామ, నీ హృదయం చాలా మంచిది. నువ్వు అందరికీ శాంతిని, చల్లదనాన్ని ఇచ్చే వెన్నెలగా ఎప్పుడూ ప్రకాశిస్తావు," అని దీవించింది.
Moral
స్వార్థం కంటే ఇతరుల పట్ల చూపే ప్రేమ గొప్పది.
