ఒక అందమైన నది ఒడ్డున సోము అనే మత్స్యకారుడు నివసించేవాడు. ప్రతిరోజూ సూర్యుడు ఉదయించకముందే సోము తన పడవలో నదిలోకి వెళ్లి చేపలు పట్టుకునేవాడు. అతను పట్టుకునే చేపలు చాలా తాజాగా ఉండటం వల్ల, వాటిని సంతలో అమ్మి తన జీవనోపాధిని సాగించేవాడు.
ఒకరోజు, సోము నదికి వెళ్తుండగా కతిర్ అనే వ్యక్తిని చూశాడు. కతిర్ చాలా సోమరిపోతు. అతను ఏ పనీ చేయకుండా, దారిలో వెళ్లే వారిని డబ్బు కోసం అడుగుతూ ఉండేవాడు. సోము అతనికి కొంత డబ్బు ఇచ్చాడు. ఇలా కొన్ని రోజులు జరిగింది. కతిర్ కేవలం పేదవాడు మాత్రమే కాదు, చాలా సోమరి అని సోము గ్రహించాడు.
కతిర్ను మార్చాలని సోము నిర్ణయించుకున్నాడు. "కతిర్, నువ్వు ఎందుకు ఎప్పుడూ ఇతరుల మీద ఆధారపడతావు? రేపు ఉదయం నది ఒడ్డుకు రా, నేను నీకు ఒక గొప్ప బహుమతి ఇస్తాను" అని సోము చెప్పాడు.
కతిర్కు చాలా సంతోషం వేసింది. ఆ రాత్రంతా అతను నిద్రపోలేదు. మరుసటి రోజు తెల్లవారుజామునే నది ఒడ్డుకు చేరుకున్నాడు, కానీ సోము ఇంకా రాలేదు. కతిర్ ఒక పెద్ద బండరాయి మీద కూర్చుని సోము కోసం వేచి చూశాడు.
కొంత సమయం తర్వాత సోము వచ్చాడు. కతిర్ ఆత్రుతగా, "అయ్యా, నా బహుమతి ఎక్కడ?" అని అడిగాడు.
సోము నవ్వుతూ, "బహుమతి కావాలా? ముందు నాకు ఒక చిన్న సహాయం చేయి. ఈ వలని నదిలోకి ఎలా వేయాలో నేను నీకు నేర్పిస్తాను, నువ్వు అది చేయి" అన్నాడు. సోము చెప్పినట్లుగా కతిర్ వల వేసాడు. ఆ తర్వాత ఇద్దరూ ఓపికగా వేచి ఉండసాగారు.
కొంత సమయం తర్వాత, వలని బయటకు లాగమని సోము చెప్పాడు. వలలో చాలా చేపలు ఉన్నాయి! ఇది చూసి కతిర్ ఆశ్చర్యపోయాడు. "అబ్బా! ఈ చేపలను అమ్మి వచ్చే డబ్బును నేను తీసుకోవచ్చా?" అని అడిగాడు.
సోము అతనికి ఒక కొత్త వలను ఇస్తూ, "ఇదే నీకు నేను ఇచ్చే అసలైన బహుమతి. ఈరోజు నువ్వు త్వరగా నిద్రలేచావు, కష్టపడి పనిచేశావు మరియు ఓపికగా వేచి ఉన్నావు. ఈ వలతో నువ్వు ప్రతిరోజూ పని చేస్తే, ఇకపై ఎవరి సాయం కూడా అవసరం లేదు" అని చెప్పాడు.
కతిర్కు తన తప్పు తెలిసొచ్చింది. అప్పటి నుండి అతను సోమరితనం వదిలేసి, ఒక మంచి మత్స్యకారుడిగా మారాడు.
Moral
చేతికి డబ్బు ఇవ్వడం కంటే, పని నేర్పించడం గొప్ప సహాయం.
