ఒక దట్టమైన అడవిలో చిట్టూ అనే ఒక చిన్న పిచ్చుక ఉండేది. తనకు ఒక అందమైన, సురక్షితమైన గూడు కావాలని చిట్టూ ఎప్పుడూ అనుకునేది. ఒకరోజు, చిట్టూ ఎంతో కష్టపడి చిన్న చిన్న పుల్లలు, ఆకులను సేకరించి ఒక చిన్న గూడును నిర్మించింది. తన కొత్త గూడును చూసి చిట్టూ ఎంతో సంతోషించింది.
కానీ, ఆ రాత్రి అడవిలో పెద్ద తుఫాను వచ్చింది. 'హుష్.. హుష్..' అంటూ వీచిన గాలికి, చిట్టూ కష్టపడి కట్టిన గూడు ముక్కలైపోయింది. చిట్టూ చాలా బాధపడింది. 'నా కష్టం అంతా వృథా అయిపోయిందే!' అని ఏడ్చేసింది.
మరుసటి రోజు, చిట్టూ నిరాశగా పక్కనే ఉన్న ఒక గ్రామం వైపు ఎగిరి వెళ్లింది. అక్కడ మనుషులు ఇళ్లను ఎలా కడతారో గమనించింది. మనుషులు గోడల మధ్య మట్టిని పూసి ఇళ్లను ఎంత బలంగా కడతారో చూసి చిట్టూకి ఒక ఆలోచన వచ్చింది. 'కేవలం పుల్లలు మాత్రమే సరిపోవు, వాటిని అతికించడానికి మట్టి కూడా కావాలి!' అని అర్థం చేసుకుంది.
వెంటనే చిట్టూ అడవికి తిరిగి వచ్చింది. ఈసారి అది కేవలం పుల్లలనే సేకరించలేదు, నది ఒడ్డున ఉన్న మెత్తని మట్టిని కూడా తెచ్చింది. పుల్లల మధ్య మట్టిని పూసి, గాలికి తట్టుకునేలా చాలా బలంగా ఒక కొత్త గూడును నిర్మించింది.
కొన్ని రోజుల తర్వాత, అడవిలో మళ్ళీ పెద్ద గాలివాన వచ్చింది. చెట్లు ఊగిపోయాయి, కానీ చిట్టూ కట్టిన కొత్త గూడు మాత్రం అస్సలు కదలలేదు. చిట్టూ తన కొత్త గూటిలో సురక్షితంగా ఉంది. పాత పద్ధతులను వదిలి, కొత్త పద్ధతులను నేర్చుకోవడం వల్లనే ఈ విజయం సాధ్యమైందని చిట్టూ గ్రహించింది.
Moral
తప్పుల నుండి నేర్చుకుని, కొత్త మరియు మెరుగైన పద్ధతులను పాటించడం వల్ల విజయం లభిస్తుంది.
