ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಚಿಟ್ಟು ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿ ಇತ್ತು. ತನಗಾಗಿಯೇ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷಿತವಾದ ಗೂಡು ಬೇಕೆಂಬುದು ಚಿಟ್ಟುವಿನ ದೊಡ್ಡ ಕನಸಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ, ಚಿಟ್ಟು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಸಣ್ಣ ಕಡ್ಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಎಲೆಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಒಂದು ಗೂಡನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿತು. ತನ್ನ ಹೊಸ ಗೂಡನ್ನು ನೋಡಿ ಚಿಟ್ಟು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿತು.
ಆದರೆ ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಜೋರಾಗಿ ಗಾಳಿ ಬೀಸತೊಡಗಿತು. 'ಸವಿಸವಿಸ...' ಎನ್ನುವಂತೆ ಬೀಸಿದ ಗಾಳಿಗೆ ಚಿಟ್ಟು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಗೂಡು ಚೂರಾಯಿತು. ಚಿಟ್ಟು ತುಂಬಾ ಬೇಸರಗೊಂಡಿತು. 'ನಾನು ಪಟ್ಟ ಶ್ರಮವೆಲ್ಲ ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತೇ?' ಎಂದು ಅದು ಅಳತೊಡಗಿತು.
ಮರುದಿನ, ಚಿಟ್ಟು ಹತ್ತಿರದ ಹಳ್ಳಿಯತ್ತ ಹಾರಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ಹೇಗೆ ಮನೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಅದು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನೋಡಿತು. ಮಣ್ಣನ್ನು ಬಳಸಿ ಗೋಡೆಗಳ ನಡುವಿನ ಬಿರುಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬುವ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ನೋಡಿ ಚಿಟ್ಟುಗೆ ಒಂದು ಉಪಾಯ ಹೊಳೆಯಿತು. 'ಕೇವಲ ಕಡ್ಡಿಗಳಿದ್ದರೆ ಸಾಲದು, ಅವುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಲು ಮಣ್ಣು ಬೇಕು!' ಎಂದು ಅದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿತು.
ತಕ್ಷಣವೇ ಚಿಟ್ಟು ಕಾಡಿಗೆ ಮರಳಿತು. ಈ ಬಾರಿ ಅದು ಕೇವಲ ಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತರಲಿಲ್ಲ, ನದಿಯ ದಡದಿಂದ ಮೃದುವಾದ ಜೇಡಿಮಣ್ಣನ್ನೂ ತರತೊಡಗಿತು. ಕಡ್ಡಿಗಳ ನಡುವೆ ಜೇಡಿಮಣ್ಣನ್ನು ಬಳಸಿ, ಗಾಳಿಗೆ ಎದರದಂತೆ ತುಂಬಾ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಹೊಸ ಗೂಡನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿತು.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ದೊಡ್ಡ ಬಿರುಗಾಳಿ ಬಂದಿತು. ಮರಗಳು ಅಲುಗಾಡಿದವು, ಆದರೆ ಚಿಟ್ಟುವಿನ ಗೂಡು ಮಾತ್ರ ಅಲುಗಾಡಲಿಲ್ಲ. ಚಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಹೊಸ ಗೂಡಿನೊಳಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಕುಳಿತು ನಕ್ಕಿತು. ಹಳೆಯ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊಸ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಕಲಿಯುವುದರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಯಶಸ್ಸು ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಚಿಟ್ಟು ಅಂದುಕೊಂಡಿತು.
Moral
ತಪ್ಪುಗಳಿಂದ ಕಲಿಯುವುದು ಮತ್ತು ಹೊಸ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಯಶಸ್ಸಿನ ಹಾದಿಯಾಗಿದೆ.
