ఒకానొక సమయంలో, విక్రమ అనే రాజు పరిపాలించే ఒక గొప్ప సామ్రాజ్యం ఉండేది. అతనికి ముగ్గురు కుమార్తెలు ఉండేవారు. పెద్ద ఇద్దరు చాలా అందంగా ఉండేవారు, కానీ చిన్న కూతురు మీనా చాలా తెలివైనది.
ఒకరోజు, రాజు తన కుమార్తెలు తనను ఎంత ప్రేమిస్తున్నారో తెలుసుకోవాలని అనుకున్నాడు. "మీకు నన్ను ఎంత ఇష్టం?" అని అడిగాడు.
పెద్ద కుమార్తె, "నాన్నగారు, బంగారం ఎంత విలువైనదో అంత ఇష్టం," అంది. రెండో కుమార్తె, "వజ్రాలు ఎంత ప్రకాశవంతంగా ఉంటాయో అంత ఇష్టం," అంది. రాజు చాలా సంతోషించాడు.
చివరిగా మీనా వంతు వచ్చింది. ఆమె, "నాన్నగారు, ఆహారంలో ఉప్పు ఎంత ముఖ్యమో, నా జీవితంలో మీరు అంత ముఖ్యం," అని చెప్పింది.
రాజుకు చాలా కోపం వచ్చింది. "ఒక సామాన్యమైన ఉప్పుతో నన్ను పోల్చుతున్నావా?" అని గర్జిస్తూ, ఆమెను రాజభవనం నుండి బయటకు పంపేశాడు.
మీనా విచారంగా అడవికి వెళ్లి, ఒక వేటగాడి ఇంట్లో ఉండటం మొదలుపెట్టింది.
కొన్ని నెలల తర్వాత, రాజు వేట కోసం అడవికి వచ్చి దారి తప్పిపోయాడు. ఆకలి, దప్పికతో అలసిపోయిన రాజు ఒక చిన్న గుడిసెను చూశాడు. అది ఆ వేటగాడి ఇల్లు. వేటగాడు రాజును గుర్తించి గౌరవంగా ఆహ్వానించాడు.
మీనా రాజు కోసం భోజనం సిద్ధం చేసింది, కానీ ఆమె అందులో ఉప్పు వేయలేదు. రాజు భోజనం తిన్నప్పుడు, అతనికి ఏ రుచి తెలియలేదు. "ఈ ఆహారంలో ఉప్పు ఎందుకు లేదు?" అని అడిగాడు.
అప్పుడు వేటగాడు, "మహారాజా, బంగారం మరియు వజ్రాలు చూడటానికి బాగుంటాయి, కానీ ఉప్పు లేని ఆహారం ఆకలిని తీర్చలేదు," అని చెప్పాడు.
రాజు తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. గొప్పతనం కోసం వెతుకుతూ, తన జీవితానికి నిజంగా అవసరమైన కూతురిని దూరం చేసుకున్నానని బాధపడ్డాడు. అతను మీనాను క్షమాపణలు కోరి, ఆమెను మరియు వేటగాడిని తిరిగి రాజభవనానికి తీసుకువెళ్లాడు.
