ఒక చలి రాత్రి, లియో గాఢ నిద్రలో ఉన్నాడు. అకస్మాత్తుగా, అతని కిటికీపై ఎవరో తడుతున్నట్లు శబ్దం వినిపించింది. కళ్లు తెరిచి చూసిన లియో ఆశ్చర్యపోయాడు! కిటికీ బయట నక్షత్రాల్లా మెరుస్తున్న ఒక చిన్న బాలుడు నిలబడి ఉన్నాడు.
"హలో లియో!" ఆ బాలుడు మెల్లగా అన్నాడు. "ఈ గ్రామంలోని మంచి మనుషులకు చిన్న చిన్న బహుమతులు ఇవ్వడానికి నేను వచ్చాను. నువ్వు నాకు తోడుగా వస్తావా?"
లియో ఎంతో ఉత్సాహంతో తన స్వెటర్ మరియు టోపీ ధరించి కిటికీ ద్వారా బయటకు వచ్చాడు. ఆ బాలుడి వద్ద ఒక చిన్న బండి ఉంది. లియో కూడా ఆ బండిని నెట్టడంలో సహాయం చేశాడు.
"మొదట మనం ఎవరి దగ్గరకు వెళ్ళాలి?" అని ఆ బాలుడు అడిగాడు.
"ముందుగా ఆ పెద్ద చెట్టు దగ్గర ఉండే తాతయ్య దగ్గరకు వెళ్దాం," అని లియో చెప్పాడు. "ఆయన ఒంటరిగా ఉంటారు, ఆయనకు కొన్ని స్వీట్లు ఇద్దాం." ఆ బాలుడు స్వీట్ల బుట్టను ఇచ్చాడు, లియో వాటిని తాతయ్య ఇంటి ముందు ఉంచాడు.
తర్వాత, "తోటలో పని చేసే సామ్ కి కొన్ని తాజా పండ్లు ఇద్దాం," అని లియో అన్నాడు. ఇద్దరూ కలిసి సామ్ కి పండ్ల బుట్టను అందించారు.
రాత్రంతా లియో ఆ బాలుడితో కలిసి సంతోషంగా సేవలు చేశాడు. ఉదయం నిద్రలేచేసరికి లియో తన మంచం మీద ఉన్నాడు. కిటికీలు అన్నీ మూసి ఉన్నాయి.
"అమ్మా! నిన్న రాత్రి ఒక మాయా బాలుడు నాకు సహాయం చేశాడు!" అని లియో ఉత్సాహంగా చెప్పాడు.
అమ్మ నవ్వుతూ, "లియో, అది ఒక అందమైన కల కావచ్చు. కానీ ఇతరులకు సహాయం చేయాలనే నీ మంచి ఆలోచనే ఆ బాలుడి రూపంలో నీ కలలో వచ్చింది," అని చెప్పింది.
"మనం ఆ సహాయాన్ని నిజంగా చేద్దాం," అని తండ్రి అన్నాడు. ఆ రోజు లియో తన తల్లిదండ్రులతో కలిసి తాతయ్యకు మరియు సామ్ కి నిజమైన బహుమతులు ఇచ్చాడు. వారి ముఖాల్లోని నవ్వు చూసి లియో ఎంతో సంతోషించాడు.
సాయంత్రం ఇంటికి వచ్చినప్పుడు, అమ్మ ఇలా అంది, "లియో, నీకు మాయా బాలుడు అవసరం లేదు. నీలోని దయయే అసలైన మాయాజాలం."
మంచి మనసుతో ఉండటమే నిజమైన సంతోషమని లియో తెలుసుకున్నాడు.
Moral
మనలోని దయయే నిజమైన మాయాజాలం.
