തണുപ്പുള്ള ഒരു ശൈത്യകാല രാത്രിയിൽ, ലിയോ സുഖമായി ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ജനലിൽ ആരോ തട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അവൻ ഉണർന്നു. ജനലിലൂടെ നോക്കിയ ലിയോ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി! നക്ഷത്രങ്ങളെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന ഒരു ബാലൻ അവിടെ നിൽക്കുന്നു!
"ഹലോ ലിയോ! ഈ ഗ്രാമത്തിലെ നല്ല മനുഷ്യർക്ക് ചെറിയ സമ്മാനങ്ങൾ നൽകാൻ വന്നതാണ് ഞാൻ. നീ എനിക്ക് കൂട്ടിന് വരുമോ?" ആ ബാലൻ ചോദിച്ചു.
ലിയോ ആവേശത്തോടെ തന്റെ കമ്പിളി തൊപ്പിയും സ്വെറ്ററും ധരിച്ച് ജനലിലൂടെ പുറത്തിറങ്ങി. ആ ബാലന്റെ കയ്യിൽ ചെറിയ സമ്മാനങ്ങൾ നിറച്ച ഒരു വണ്ടിയുണ്ടായിരുന്നു. ലിയോ അവനോടൊപ്പം വണ്ടി തള്ളാൻ സഹായിച്ചു.
"ആദ്യം നമുക്ക് ആരെ കാണണം?" ആ ബാലൻ ചോദിച്ചു.
"ആ വലിയ മരത്തിനടുത്ത് താമസിക്കുന്ന മുത്തച്ഛനെ കാണാം. അദ്ദേഹം ഒറ്റയ്ക്കാണ് താമസിക്കുന്നത്, അദ്ദേഹത്തിന് കുറച്ച് മധുരപലഹാരങ്ങൾ നൽകാം," ലിയോ പറഞ്ഞു. ആ ബാലൻ ഒരു കുട്ടയിൽ പലഹാരങ്ങൾ നൽകി, ലിയോ അത് മുത്തച്ഛന്റെ വീട്ടുവാതിൽക്കൽ വെച്ചു.
അടുത്തതായി, "നദിക്ക് അരികിലുള്ള തോട്ടത്തിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന സാം എന്ന മനുഷ്യനെ കാണാം. അദ്ദേഹത്തിന് കുറച്ച് പഴങ്ങൾ നൽകിയാൽ നല്ലതാണ്," ലിയോ പറഞ്ഞു. അവർ ചേർന്ന് പഴങ്ങൾ സാം ഏൽപ്പിച്ചു.
രാത്രി മുഴുവൻ ലിയോ ആ ബാലനോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ പ്രവർത്തിച്ചു. രാവിലെ ഉണർന്നപ്പോൾ ലിയോ തന്റെ മുറിയിലായിരുന്നു. ജനലുകൾ എല്ലാം അടഞ്ഞു കിടക്കുകയായിരുന്നു.
"അമ്മേ, ഇന്നലെ രാത്രി ഒരു മാന്ത്രിക ബാലൻ എന്നോടൊപ്പം വന്നു!" ലിയോ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.
അമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "ലിയോ, അത് ഒരു നല്ല സ്വപ്നമായിരിക്കാം. പക്ഷേ മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കണമെന്ന നിന്റെ നല്ല ചിന്തകളാണ് ആ ബാലനായി നിന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ വന്നത്. നമുക്ക് ആ കാര്യങ്ങൾ സത്യമാക്കാം."
അന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ലിയോ തന്റെ മാതാപിതാക്കളോടൊപ്പം പോയി മുത്തച്ഛനും സാമിനും യഥാർത്ഥത്തിൽ സമ്മാനങ്ങൾ നൽകി. അവരുടെ സന്തോഷം കണ്ടപ്പോൾ ലിയോയ്ക്ക് വലിയ സംതൃപ്തി തോന്നി.
വൈകുന്നേരം വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു, "ലിയോ, നീ തന്നെയാണ് ആ മാന്ത്രിക ബാലൻ. നിന്റെ ഉള്ളിലെ സ്നേഹമാണ് ആ മാന്ത്രികത."
ലിയോ തന്റെ നല്ല ഗുണങ്ങൾ എന്നും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു.
