విక్రమ అనే రాజు ఒక పెద్ద సామ్రాజ్యాన్ని పాలించేవాడు. ఆయన వయసు పైబడటంతో, తన కుమారుడైన ఆదిత్యుడిని రాజుగా చేయాలనుకున్నాడు. కానీ ఆదిత్యుడు ఏ విషయాన్నైనా ఆలోచించకుండా చేసే స్వభావం కలవాడు, అందుకే మంత్రులు అతడిని రాజుగా చేయడానికి ఇష్టపడలేదు.
"నా కొడుకు మంచివాడు," అని రాజు వాదించాడు. అప్పుడు మంత్రులు ఒక సవాలు విసిరారు. "రాజా, రైతులు ఒక పెద్ద సమస్య ఎదుర్కొంటున్నారు. పక్షుల సమూహాలు వచ్చి పంటలను తినేస్తున్నాయి. యువరాజు ఈ సమస్యను పరిష్కరిస్తే అతడిని రాజుగా చేయండి, లేదంటే మీ కుమార్తెను రాజుగా చేయండి."
ఆదిత్యుడు సవాలును స్వీకరించాడు. పొలాలను పరిశీలిస్తున్నప్పుడు, ఒక ఏనుగు తన చెవులను ఆడిస్తుండటం గమనించాడు. అతనికి ఒక ఉపాయం తట్టింది. వెంటనే రాజభవనానికి వెళ్లి, ప్రతి రైతుకు ఒక ఏనుగును పంపమని ఆదేశించాడు. ఆ ఏనుగుల చెవులకు పెద్ద గంటలను కట్టించాడు.
"ఏనుగులు చెవులు ఆడిస్తే గంటల శబ్దం వస్తుంది, అది విని పక్షులు భయపడి పారిపోతాయి!" అని ఆదిత్యుడు గర్వంగా చెప్పాడు.
మరుసటి రోజు ఉదయం పెద్ద గందరగోళం నెలకొంది. రాజు మరియు మంత్రులు బయటకు వచ్చి చూడగా, రైతులు కోపంతో ఉన్నారు. "యువరాజు మమ్మల్ని నాశనం చేశాడు!" అని వారు అరుస్తున్నారు.
రాజు అయోమయంగా, "పక్షులు పారిపోలేదా?" అని అడిగాడు.
ఒక రైతు, "పక్షులు పారిపోయాయి నిజమే మహారాజా, కానీ మీరు పంపిన ఏనుగులు మా పంటలన్నింటినీ తినేశాయి! మిగిలిన ధాన్యాన్ని కూడా తమ కాళ్లతో తొక్కి నాశనం చేశాయి. ఇప్పుడు మా దగ్గర ఏమీ లేదు!" అని చెప్పాడు.
రాజు బాధపడుతూ, "నా కొడుకు తెలివితక్కువ పని చేశాడు," అని ఒప్పుకున్నాడు. అప్పుడు మంత్రులు, "రాజకుమారిని అడిగి చూద్దాం," అన్నారు.
రాజకుమారి మీనాక్షి సమస్యను విని నవ్వింది. ఆమె ఒక అద్భుతమైన ఉపాయం చెప్పింది. "తండ్రీ, చింతించకండి. ఈ ఏనుగులను ఇప్పుడే పంపించవద్దు. వీటి పేడను ఎరువుగా వాడుకుని నేలను సారవంతం చేద్దాం. ఏనుగుల బలాన్ని ఉపయోగించి పొలాల్లోని పెద్ద రాళ్లను, చెట్లను తొలగిద్దాం. వర్షాకాలం వచ్చేసరికి పొలాలు సిద్ధమైపోతాయి. ప్రభుత్వం విత్తనాలు అందిస్తుంది."
రాజకుమారి తెలివితేటలను చూసి, నిజమైన పాలన ఆమెకే సాధ్యమని రాజు నిర్ణయించుకున్నాడు.
Moral
సమస్యను పరిష్కరించేటప్పుడు దాని వల్ల కలిగే పరిణామాలను కూడా ఆలోచించాలి.
