பழைய காலத்து ஒரு பெரிய ராஜ்ஜியத்தை மன்னர் விக்கிரமன் ஆண்டு வந்தார். அவருக்கு வயதாகிவிட்டதால், தனது மகன் இளவரசன் ஆதித்யனை அடுத்த மன்னராக அறிவிக்க விரும்பினார். ஆனால், ஆதித்யன் எப்போதும் எதையும் யோசிக்காமல் செய்யும் குணம் கொண்டவன் என்பதால், அமைச்சர்கள் அவரை மன்னராக்குவதற்குத் தயங்கினார்கள்.
"இளவரசன் ஒரு சிறந்த தலைவன்," என்று மன்னர் வாதிட்டார். அதற்கு அமைச்சர்கள் ஒரு சவாலை முன்வைத்தனர். "அரசே, நாட்டில் ஒரு பெரிய பிரச்சனை உள்ளது. ஆயிரக்கணக்கான பறவைகள் விவசாய நிலங்களுக்கு வந்து பயிர்களைச் சாப்பிட்டுத் தீர்க்கின்றன. இளவரசன் இந்தத் தொல்லையைத் தீர்த்தால் அவர் மன்னராகலாம், இல்லையெனில் உங்கள் மகளையே மன்னராக அறிவிக்க வேண்டும்."
ஆதித்யன் இந்தச் சவாலை ஏற்றுக்கொண்டு வயல்களைச் சுற்றிப் பார்த்தான். அப்போது ஒரு பெரிய யானை தன் காதுகளைத் துடிக்கக் கொண்டிருப்பதை கவனித்தான். அவனுக்கு ஒரு யோசனை தோன்றியது. உடனே அரண்மனைக்குச் சென்று, ஒவ்வொரு விவசாயிக்கும் ஒரு யானையைத் தானமாக வழங்கினான். அந்த யானைகளின் காதுகளில் பெரிய மணிகளைத் தொங்கவிட்டான். "யானை காது ஆட்டும்போது மணி சத்தம் கேட்கும், அதைக் கேட்டுப் பறவைகள் பயந்து ஓடிவிடும்!" என்று பெருமையாகச் சொன்னான்.
மறுநாள் காலை, அரண்மனை வாசலில் பெரும் சத்தம் கேட்டது. மன்னரும் அமைச்சர்களும் வெளியே வந்தனர். விவசாயிகள் கோபமாக நின்றிருந்தனர். "இளவரசன் செய்த செயலால் நாங்கள் அழிந்துவிட்டோம்!" என்று கத்தினர்.
மன்னர் குழப்பத்துடன் கேட்டார், "பறவைகள் வந்துவிட்டனவா? மணிகள் வேலை செய்யவில்லையா?"
விவசாயிகள் சொன்னார்கள், "பறவைகள் சத்தத்தைக் கேட்டு ஓடிவிட்டன, அது உண்மைதான். ஆனால், நீங்கள் கொடுத்த யானைகள் எங்களது பயிர்களை எல்லாம் தின்று முடித்துவிட்டன! மிச்சமிருந்த தானியங்களையும் காலால் மிதித்து நசுக்கிவிட்டன. இப்போது எங்களிடம் ஒன்றுமே இல்லை!"
மன்னர் வருத்தத்துடன், "என் மகன் உண்மையில் முட்டாள்தனமாகச் செயல்பட்டான்," என்று ஒப்புக்கொண்டார். அமைச்சர்கள், "அரசே, இப்போது இளவரசியிடம் இதைக் கேட்கலாமே," என்றனர்.
இளவரசி மீனாட்சி விஷயத்தைக் கேட்டாள். அவள் சிரித்துக்கொண்டே ஒரு சிறந்த திட்டத்தைச் சொன்னாள். "அரசே, பயப்பட வேண்டாம். அந்த யானைகளை இப்போதே அகற்றிவிட வேண்டாம். அவற்றின் சாணத்தை உரமாக்கி நிலத்தைச் செழிக்கச் செய்யலாம். மேலும், அந்த யானைகளின் பலத்தைப் பயன்படுத்தி நிலத்தில் உள்ள பெரிய பாறைகளையும், வேண்டாத மரங்களையும் அகற்றி நிலத்தைச் சமப்படுத்தலாம். மழைக்காலம் வரும் முன் நிலம் தயாராகிவிடும். அரசாங்கம் விதைகளையும் உதவியையும் வழங்கும்."
இளவரசியின் புத்திசாலித்தனத்தைப் பார்த்த மன்னர், உண்மையான ஆளுமை அவளிடமே இருப்பதை உணர்ந்து அவளை அடுத்த அரசியாக அறிவித்தார்.
