ವಿಕ್ರಮ ಎಂಬ ರಾಜನು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ವಯಸ್ಸಾದಂತೆ ತನ್ನ ಮಗ ಆದಿತ್ಯನನ್ನು ರಾಜನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದನು. ಆದರೆ ಆದಿತ್ಯನು ಯಾವುದೇ ಯೋಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವನಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ಅವನನ್ನು ರಾಜನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ.
"ನನ್ನ ಮಗ ಒಳ್ಳೆಯವನು," ಎಂದು ರಾಜನು ವಾದಿಸಿದನು. ಆಗ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಒಂದು ಸವಾಲನ್ನು ಹಾಕಿದರು. "ರಾಜರೇ, ರೈತರು ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಹಕ್ಕಿಗಳ ಹಿಂಡು ಬಂದು ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಿದೆ. ಆದಿತ್ಯನು ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿದರೆ ಅವನು ರಾಜನಾಗಲಿ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮಗಳನ್ನು ರಾಜನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ."
ಆದಿತ್ಯನು ಈ ಸವಾಲನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ಹೊಲಗಳನ್ನು ನೋಡುವಾಗ ಒಂದು ಆನೆಯು ತನ್ನ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಆಡಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅವನು ಗಮನಿಸಿದನು. ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಉಪಾಯ ಹೊಳೆಯಿತು. ಅವನು ಅರಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಪ್ರತಿ ರೈತನಿಗೂ ಒಂದು ಆನೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಆದೇಶಿಸಿದನು. ಆ ಆನೆಗಳ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಗಂಟೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿದನು.
"ಆನೆಗಳು ಕಿವಿ ಆಡಿಸಿದಾಗ ಗಂಟೆಯ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ, ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಓಡಿಹೋಗುತ್ತವೆ!" ಎಂದು ಅವನು ಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು.
ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ದೊಡ್ಡ ಗದ್ದಲ ಕೇಳಿಸಿತು. ರಾಜ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಿಗಳು ಹೊರಗೆ ಬಂದಾಗ ರೈತರು ಕೋಪದಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದರು. "ರಾಜಕುಮಾರನು ನಮ್ಮನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ್ದಾನೆ!" ಎಂದು ಅವರು ಕೂಗಿದರು.
ರಾಜನು ಗೊಂದಲದಿಂದ ಕೇಳಿದನು, "ಹಕ್ಕಿಗಳು ಓಡಿಹೋಗಲಿಲ್ಲವೇ?"
ಒಬ್ಬ ರೈತ ಹೇಳಿದನು, "ಹಕ್ಕಿಗಳು ಓಡಿಹೋಗಿವೆ ನಿಜ, ಆದರೆ ನೀವು ಕೊಟ್ಟ ಆನೆಗಳು ನಮ್ಮ ಬೆಳೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಿಂದು ಮುಗಿಸಿವೆ! ಉಳಿದಿದ್ದ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನೂ ಅವು ತಮ್ಮ ಕಾಲಿನಿಂದ ತುಳಿದು ಹಾಳು ಮಾಡಿವೆ. ಈಗ ನಮಗೆ ಏನೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ!"
ರಾಜನು ಬೇಸರದಿಂದ, "ನನ್ನ ಮಗ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ," ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ಆಗ ಮಂತ್ರಿಗಳು, "ರಾಜಕುಮಾರಿಯ ಬಳಿ ಕೇಳೋಣ," ಎಂದರು.
ರಾಜಕುಮಾರಿ ಮೀನಾಕ್ಷಿ ವಿಷಯ ಕೇಳಿ ನಕ್ಕಳು. ಅವಳು ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಉಪಾಯ ಹೇಳಿದಳು. "ತಂದೆಯೇ, ಚಿಂತಿಸಬೇಡಿ. ಆ ಆನೆಗಳನ್ನು ಈಗಲೇ ಕಳುಹಿಸಬೇಡಿ. ಆನೆಗಳ ಗೊಬ್ಬರವನ್ನು ಮಣ್ಣಿಗೆ ಗೊಬ್ಬರವಾಗಿ ಬಳಸಿ ಮಣ್ಣನ್ನು ಫಲವತ್ತಾಗಿಸೋಣ. ಆನೆಗಳ ಬಲವನ್ನು ಬಳಸಿ ಹೊಲದಲ್ಲಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲು ಮತ್ತು ಮರಗಳನ್ನು ತೆಗೆಯೋಣ. ಮಳೆಗಾಲ ಬರುವ ಮೊದಲು ಹೊಲ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಸರ್ಕಾರವು ಬೀಜ ಮತ್ತು ಹಣವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ."
ರಾಜಕುಮಾರಿಯ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಕಂಡು ರಾಜನು ಅವಳೇ ನಿಜವಾದ ನಾಯಕಳು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
Moral
ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವಾಗ ಅದರ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನೂ ಯೋಚಿಸಬೇಕು.
