విద్యాపూర్ అనే రాజ్యంలో ఆర్యన్ అనే రాజకుమారుడు ఉండేవాడు. అతను చాలా తెలివైనవాడు. ఎప్పుడూ పుస్తకాల మధ్యే గడిపేవాడు. కానీ అతని మనసులో ఒక ఆందోళన ఉండేది. 'నాకు ఇంత తెలివి ఉన్నా, నా మనసు ఎందుకు ప్రశాంతంగా లేదు?' అని అతను ఆలోచించేవాడు.
ఒకరోజు తోటలో నడుస్తుండగా, అతనికి ఒక మెరిసే నీలిరంగు పువ్వు కనిపించింది. తోటమాలి చెప్పాడు, 'రాజకుమారా, ఇది మంత్రపు పువ్వు. దీని ద్వారా మీకు మార్గం దొరుకుతుంది.'
ఆర్యన్ ఆ పువ్వును తాకగానే, ఒక అద్భుతమైన అడవిలోకి వెళ్ళిపోయాడు. అక్కడ ఒక ముసలి జ్ఞాని కనిపించాడు. ఆర్యన్ అడిగాడు, 'స్వామీ, నేను ఎంతో చదివినా నా మనసుకి శాంతి ఎందుకు దొరకడం లేదు?'
ఆ జ్ఞాని నవ్వుతూ, 'పుస్తకాలు నీకు సమాచారాన్ని ఇస్తాయి, కానీ మనుషులతో కలిసినప్పుడే నీకు నిజమైన జ్ఞానం మరియు శాంతి లభిస్తాయి' అని చెప్పాడు.
వెంటనే ఆర్యన్ తిరిగి తన తోటలోకి వచ్చాడు. అక్కడ కొన్ని పిల్లలు కలిసి ఒక ఆట ఆడుతూ ఉండటం చూశాడు. వారు ఒకరికొకరు సహాయం చేసుకుంటూ ఒక సమస్యను పరిష్కరిస్తున్నారు. ఆర్యన్ వారిని అడిగాడు, 'మీరు ఎందుకు అందరూ కలిసి చేస్తున్నారు? ఒంటరిగా చేస్తే బాగుండదా?'
పిల్లలు నవ్వుతూ, 'ఒంటరిగా చేస్తే మనకు తెలిసినవి మాత్రమే తెలుస్తాయి. కానీ అందరం కలిసి చేస్తే కొత్త విషయాలు నేర్చుకోవచ్చు, అది చాలా సరదాగా కూడా ఉంటుంది!' అని చెప్పారు.
ఆ క్షణంలో ఆర్యన్కు అర్థమైంది. జ్ఞానం అంటే కేవలం పుస్తకాల్లో ఉండటం కాదు, అది ఇతరులతో పంచుకోవడంలో ఉందని తెలుసుకున్నాడు. అతను ప్రజల మధ్యకు వెళ్లి వారి సమస్యలను తీర్చడం మొదలుపెట్టాడు. అతని మార్పును చూసి రాజు అతన్ని కొత్త రాజుగా పట్టాభిషేకం చేశాడు.
Moral
జ్ఞానాన్ని ఇతరులతో పంచుకున్నప్పుడే అది సంపూర్ణమవుతుంది.
