രാജകുമാരനും ജ്ഞാനത്തിന്റെ രഹസ്യവും

പുരാതനമായ വിദ്യാപൂർ എന്ന രാജ്യത്ത് ആര്യൻ എന്നൊരു രാജകുമാരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം വലിയ ബുദ്ധിമാനായി അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. തന്റെ ദിവസങ്ങളെല്ലാം അദ്ദേഹം വലിയ ലൈബ്രറിയിൽ പുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ചുതള്ളി. എന്നാൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു സങ്കടമുണ്ടായിരുന്നു. 'എനിക്ക് ഇത്രയധികം അറിവുണ്ടായിട്ടും എന്തുകൊണ്ടാണ് എന്റെ മനസ്സിന് സമാധാനം ഇല്ലാത്തത്?' എന്ന് അദ്ദേഹം എപ്പോഴും ചിന്തിക്കുമായിരുന്നു.

ഒരു ദിവസം തോട്ടത്തിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം തിളങ്ങുന്ന നീല നിറത്തിലുള്ള ഒരു വിചിത്രമായ പൂവ് കണ്ടു. അദ്ദേഹം പൂത്തോട്ടക്കാരനോട് അതിനെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു. പൂത്തോട്ടക്കാരൻ പറഞ്ഞു, 'ഇതൊരു മാന്ത്രികപ്പൂവാണ് പ്രഭു. ഇതിനോട് സമാധാനം ചോദിച്ചാൽ അത് നിങ്ങൾക്ക് വഴി കാണിച്ചുതരും.'

ആര്യൻ ആ പൂവിനെ തൊട്ട നിമിഷം, അദ്ദേഹം ഒരു മനോഹരമായ വനത്തിൽ എത്തിപ്പെട്ടു. അവിടെ ഒരു വൃദ്ധനായ ജ്ഞാനി ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രാജകുമാരൻ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു, 'അല്ലയോ ജ്ഞാനിയേ, എനിക്ക് ഇത്രയധികം അറിവുണ്ടായിട്ടും എന്തുകൊണ്ടാണ് എനിക്ക് സമാധാനം ലഭിക്കാത്തത്?'

ജ്ഞാനി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'അറിവ് തനിയെ സൂക്ഷിച്ചാൽ അത് ഭാരമാകും. എന്നാൽ അത് മറ്റുള്ളവർക്കായി പങ്കുവെക്കുമ്പോൾ അത് വെളിച്ചമാകും. ലോകവുമായി ഇടപഴകുമ്പോൾ മാത്രമേ യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനം ലഭിക്കൂ.'

പെട്ടെന്ന് രാജകുമാരൻ തന്റെ തോട്ടത്തിൽ തിരിച്ചെത്തി. അവിടെ കുറച്ച് കുട്ടികൾ ചേർന്ന് ഒരു കളി കളിക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു. അവർ പരസ്പരം സഹായിച്ച് ഒരു കളിപ്പാട്ടം ശരിയാക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. 'എന്തിനാണ് നിങ്ങൾ പരസ്പരം സഹായിക്കുന്നത്? ഒറ്റയ്ക്ക് ചെയ്താലോ?' എന്ന് രാജകുമാരൻ ചോദിച്ചു.

കുട്ടികൾ പറഞ്ഞു, 'ഒറ്റയ്ക്ക് ചെയ്താൽ നമുക്ക് അറിയാവുന്ന കാര്യങ്ങൾ മാത്രമേ ലഭിക്കൂ. എന്നാൽ കൂടെയുള്ളവർ സഹായിക്കുമ്പോൾ പുതിയ കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കാൻ കഴിയുന്നു, അത് കൂടുതൽ സന്തോഷവുമാണ്!'

അപ്പോൾ രാജകുമാരന് തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലായി. അറിവ് എന്നത് വെറും പുസ്തകങ്ങളിലല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യരുടെ ഇടയിലാണ് എന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അദ്ദേഹം ജനങ്ങളുമായി ഇടപഴകാനും അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാനും തുടങ്ങി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈ മാറ്റം കണ്ട് രാജാവ് അദ്ദേഹത്തെ രാജാവായി വാഴിച്ചു.

Moral

അറിവ് മറ്റുള്ളവരുമായി പങ്കുവെക്കുമ്പോഴാണ് അത് പൂർണ്ണമാകുന്നത്.