ఒక దట్టమైన అడవి మధ్యలో, ఒక చిన్న సెలయేరు ప్రవహిస్తూ ఉండేది. ఆ సెలయేరు ఒడ్డున ఒక పెద్ద మామిడి చెట్టు ఉండేది. ఆ చెట్టు ఎప్పుడూ పచ్చగా, తీయని పండ్లతో నిండి ఉండేది.
ఆ సెలయేరు దగ్గరే టోబీ అనే ఒక చిన్న తాబేలు నివసించేది. టోబీ చాలా మంచిది, కానీ దానికి ఒక పెద్ద కోరిక ఉండేది—ఆ ఎత్తైన చెట్టు మీద ఉన్న తీయని మామిడి పండ్లను రుచి చూడాలని.
ప్రతిరోజూ రంగురంగుల పక్షులు చెట్టు ఎక్కి మామిడి పండ్లను ఎంతో ఇష్టంగా తినడం చూసి టోబీ ఆశ్చర్యపోయేది. "ఆ పండ్లు ఎంత రుచిగా ఉంటాయో!" అని టోబీ అనుకునేది. కానీ టోబీకి పక్షుల్లా ఎగరడం గానీ, చెట్టు ఎక్కడం గానీ రాదు. అందుకే టోబీ తరచూ బాధపడుతూ, "ఈ తీయని పండ్లు నాకు ఎప్పటికీ దక్కవు" అని నిరాశ చెందేది.
ఒకరోజు, ఆ మామిడి చెట్టు టోబీని చూసి మెల్లగా అడిగింది, "టోబీ, ఎందుకు అంత బాధగా ఉన్నావు?"
టోబీ తన కోరికను చెప్పింది. అప్పుడు చెట్టు నవ్వుతూ ఇలా అంది, "టోబీ, ఓర్పు అంటే కేవలం వేచి ఉండటం మాత్రమే కాదు, వేచి ఉన్నప్పుడు ఆశను వదలకుండా ఉండటం. నువ్వు ప్రతిరోజూ ఇక్కడికే వస్తూ ఉంటే, సరైన సమయం వచ్చినప్పుడు పండు నిన్ను వెతుక్కుంటూ వస్తుంది."
చెట్టు చెప్పిన మాటలు టోబీ మనసులో బలంగా నాటుకున్నాయి. మరుసటి రోజు నుండి టోబీ ఒక కొత్త పద్ధతిని పాటించడం మొదలుపెట్టింది. అది ప్రతిరోజూ ఉదయాన్నే చెట్టు దగ్గరకు వచ్చేది, దాని నీడలో విశ్రాంతి తీసుకునేది మరియు పండ్లు ఎలా పెరుగుతున్నాయో గమనించేది. కొన్ని రోజులు పండ్లు పుల్లగా ఉన్నా, టోబీ నిరాశ చెందలేదు.
చాలా వారాల తర్వాత, ఒక రోజు ఉదయం టోబీ చెట్టు కిందకు వెళ్ళినప్పుడు, అక్కడ ఒక పెద్ద పండిన, బంగారు రంగు మామిడి పండు పడి ఉండటం చూసింది! అది చూడటానికి చాలా అందంగా, సువాసనగా ఉంది.
టోబీ ఆ పండును రుచి చూసింది. అది ఎంత తీయగా ఉందంటే, టోబీ ఆనందంతో గంతులు వేసింది. "అబ్బో! ఇది నేను అనుకున్న దానికంటే చాలా ఎక్కువ తీయగా ఉంది!" అని మురిసిపోయింది.
అప్పుడు చెట్టు ఇలా అంది, "చూశావా టోబీ! పండ్లు పుల్లగా ఉన్నప్పుడు నువ్వు ప్రయత్నం మానేసి ఉంటే, ఈ రోజు ఈ తీపిని రుచి చూడలేకపోయేదానివి. నీ ఓర్పు వల్లనే ఈ తీపి నీకు దక్కింది."
టోబీ ఒక గొప్ప పాఠం నేర్చుకుంది. ఆ రోజు నుండి, అది ప్రతి పనిని ఓపికతో మరియు నమ్మకంతో చేయడం ప్రారంభించింది.
Moral
ఓర్పు మరియు పట్టుదల ఉంటే, జీవితంలో తీయని విజయాలు తప్పక లభిస్తాయి.
