ఒక దట్టమైన అడవిలో జంతువులన్నీ, పక్షులన్నీ చాలా బిజీగా ఉండేవి. త్వరలో వర్షాకాలం రాబోతోంది కాబట్టి, అన్నీ ఆహారాన్ని సేకరించడం మరియు సురక్షితమైన నివాసాలను సిద్ధం చేసుకోవడం మొదలుపెట్టాయి.
కానీ అక్కడే ఉన్న మిలో అనే కోతి మాత్రం చాలా సోమరిగా ఉండేది. అందరూ కష్టపడుతుంటే, మిలో మాత్రం చెట్ల కొమ్మల మీద పడుకుని నిద్రపోయేది. "ఇంకా చాలా సమయం ఉంది, ఇప్పుడు ఎందుకు కష్టపడాలి?" అని అది తనలో తాను అనుకునేది.
అకస్మాత్తుగా ఆకాశం నల్లగా మారి, భారీ వర్షం మొదలైంది. గాలి హోరున వీస్తోంది. అడవిలోని జంతువులన్నీ తమ గుహల్లోకి లేదా గూళ్ళలోకి వెళ్లి సురక్షితంగా ఉండిపోయాయి. కానీ మిలో మాత్రం వర్షంలో తడిసి, వణుకుతూ ఒక కొమ్మ మీద కూర్చుంది. దాని దగ్గర తినడానికి ఆహారం లేదు, తల దాచుకోవడానికి చోటు లేదు.
దగ్గరలో ఉన్న ఒక చిన్న గూటి నుండి పిప్ అనే పిచుక ఇది చూసింది. పిప్ ప్రేమగా, "మిలో మిత్రమా, వర్షం రాకముందే నువ్వు ఒక మంచి నివాసాన్ని ఏర్పాటు చేసుకుని, ఆహారాన్ని దాచుకుని ఉంటే ఇప్పుడు ఇలా ఇబ్బంది పడేవాడివి కాదు" అని చెప్పింది.
కానీ మిలోకు ఆ మాటలు నచ్చలేదు. తన సోమరితనాన్ని ఎవరైనా ఎత్తి చెప్పడం దానికి నచ్చలేదు. కోపంతో మిలో, "నీ పని నువ్వు చూసుకో! నాకు నీ సలహాలు వద్దు!" అని అరిచింది. ఆ కోపంలో మిలో పిప్ కష్టపడి కట్టిన గూడిని ఒక్క దెబ్బతో పడగొట్టి, అందులో ఉన్న గింజలన్నీ కింద పడేసింది.
పిప్ చాలా బాధపడింది. మిలోకు తన తప్పు తెలిసింది, కానీ అప్పటికే చాలా ఆలస్యమైంది. మంచి సలహాలను వినకపోవడం మరియు సహాయం చేసేవారిని అవమానించడం వల్ల కష్టాలు తప్పవని మిలో గ్రహించింది.
Moral
మంచి సలహాలను స్వీకరించాలి మరియు సహాయం చేసేవారిని ఎప్పుడూ అవమానించకూడదు.
