ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳು ತುಂಬಾ ಕಾರ್ಯನಿರತರಾಗಿದ್ದವು. ಮಳೆಗಾಲ ಬರಲಿದ್ದು, ಆಹಾರ ಮತ್ತು ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಎಲ್ಲರೂ ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.
ಆದರೆ ಮೈಲೋ ಎಂಬ ಮಂಗ ಮಾತ್ರ ತುಂಬಾ ಸೋಮಾರಿ. ಎಲ್ಲರೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮೈಲೋ ಮರದ ಕೊಂಬೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. "ಇನ್ನೂ ಸಮಯವಿದೆ, ಈಗಲೇ ಯಾಕೆ ಕಷ್ಟಪಡಬೇಕು?" ಎಂದು ಅವನು ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಲ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಜೋರಾಗಿ ಗಾಳಿ ಬೀಸತೊಡಗಿತು ಮತ್ತು ಮಳೆ ಸುರಿಯತೊಡಗಿತು. ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸುರಕ್ಷಿತ ಗುಹೆಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಗೂಡುಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡವು. ಆದರೆ ಮೈಲೋ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆದು ನಡುಗುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದನು. ಅವನ ಬಳಿ ತಿನ್ನಲು ಆಹಾರವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮಳೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸರಿಯಾದ ಜಾಗವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗೂಡಿನಿಂದ ಪಿಪ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಗುಬ್ಬಿ ಇದನ್ನು ನೋಡಿತು. "ಮೈಲೋ ಗೆಳೆಯಾ, ಮಳೆ ಬರುವ ಮುನ್ನವೇ ನೀನು ಒಂದು ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ಆಹಾರ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದರೆ ಈಗ ಈ ರೀತಿ ಕಷ್ಟಪಡಬೇಕಾಗಿ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಪಿಪ್ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿತು.
ಆದರೆ ಮೈಲೋಗೆ ಇದು ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಸೋಮಾರಿತನವನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಹೇಳಿದರೆ ಅವನಿಗೆ ಕೋಪ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. "ನಿನ್ನ ಕೆಲಸ ನೀನು ಮಾಡಿಕೋ! ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಉಪದೇಶ ಬೇಡ!" ಎಂದು ಕಿರುಚುತ್ತಾ, ಮೈಲೋ ಪಿಪ್ನ ಗೂಡನ್ನು ಕೆಡವಿ ಹಾಕಿದನು ಮತ್ತು ಅವಳು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಆಹಾರವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೆಳಗೆ ಚೆಲ್ಲಿದನು.
ಪಿಪ್ ತನ್ನ ಗೂಡನ್ನು ನೋಡಿ ಬಹಳ ದುಃಖಿತಳಾದಳು. ಮೈಲೋಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯಿತು, ಆದರೆ ಆಗಲೇ ತುಂಬಾ ತಡವಾಗಿತ್ತು. ಒಳ್ಳೆಯ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಕೇಳದಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವವರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದರೆ ಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವನು ತಿಳಿಯಿತು.
Moral
ಒಳ್ಳೆಯ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ; ಸಹಾಯ ಮಾಡುವವರನ್ನು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು.
