కొండల మధ్య ఉన్న ఒక అందమైన గ్రామంలో సోము అనే పూల వ్యాపారి ఉండేవాడు. సోము చాలా నిజాయితీపరుడు. అదే గ్రామంలో రవి అనే కిరాణా వ్యాపారి ఉండేవాడు. రవికి కొంచెం అత్యాశ ఎక్కువ. సోము తన పూల వ్యాపారం ముగించుకుని ఇంటికి వెళ్లే సమయంలో, రవి చాలా చాకచక్యంగా సోము సంచిలోని కొన్ని నాణేలను తీసి తన సంచిలో దాచుకునేవాడు.
కొన్ని వారాల తర్వాత, సోము తన దగ్గర ఉండాల్సిన డబ్బు కంటే తక్కువగా ఉందని గమనించాడు. మొదట ఇది తన పొరపాటు అనుకున్నాడు, కానీ ఇది ప్రతిరోజూ జరుగుతుండటంతో సోము గ్రామానికి పెద్ద అయిన మాణిక్యం గారి దగ్గరకు వెళ్లి ఫిర్యాదు చేశాడు.
మాణిక్యం గారు చాలా తెలివైనవారు. ఆయన రవిని మరియు సోమును పిలిపించి విచారించారు. రవి చాలా అమాయకంగా నటిస్తూ, "నేను ఏ డబ్బును ముట్టుకోలేదు, సోము లెక్కల్లో తప్పులు చేస్తున్నాడు" అని అబద్ధం చెప్పాడు.
మాణిక్యం గారికి రవి అబద్ధం చెబుతున్నాడని అర్థమైంది. ఆయన ఒక ఉపాయం ఆలోచించారు. ఒక పెద్ద పాత్రలో స్వచ్ఛమైన నీటిని నింపమని చెప్పారు. "ఇప్పుడు మీ ఇద్దరూ మీ సంచులలో ఉన్న నాణేలను ఈ నీటిలో వేయండి" అని ఆదేశించారు.
రవి మరియు సోము నాణేలు నీటిలో వేశారు. వెంటనే, నీటి ఉపరితలంపై చిన్న చిన్న నీలి రంగు చుక్కలు తేలడం మొదలైంది. ఆ చుక్కలు సోము విక్రయించే మల్లె పూల సుగంధ తైలాల నుండి వచ్చినవి. సోము రోజంతా పూలతో పని చేయడం వల్ల, అతని నాణేలకు ఆ సుగంధం అంటుకుంది. కానీ రవి నాణేలకు అటువంటి ఏమీ లేదు.
మాణిక్యం గారు రవిని చూసి, "నీ అత్యాశే నిన్ను పట్టబడేలా చేసింది" అని చెప్పారు. రవి తలదించుకుని తన తప్పు ఒప్పుకున్నాడు. సోముకు తన డబ్బు తిరిగి లభించింది.
Moral
నిజం ఎప్పుడూ బయటపడుతుంది, అబద్ధం ఎక్కువ కాలం నిలవదు.
