മലനിരകൾക്കിടയിലുള്ള ഒരു ശാന്തമായ ഗ്രാമത്തിൽ സോമു എന്ന പൂക്കച്ചവടക്കാരൻ താമസിച്ചിരുന്നു. സോമു വളരെ സത്യസന്ധനായ ഒരാളായിരുന്നു. അതേ ഗ്രാമത്തിൽ രവി എന്ന ഒരു പലചരക്ക് കച്ചവടക്കാരനും ഉണ്ടായിരുന്നു. രവിക്ക് ചെറിയ ഒരു അത്യാഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. സോമു തന്റെ പൂക്കൾ വിറ്റുകഴിഞ്ഞു വീട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ, രവി വളരെ രഹസ്യമായി സോമുവിന്റെ പക്കൽ നിന്നും കുറച്ച് നാണയങ്ങൾ എടുത്ത് തന്റെ പോക്കറ്റിൽ വെക്കുമായിരുന്നു.
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, തന്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ടാകേണ്ടതിലും കുറവ് പണമാണ് ഉള്ളതെന്ന് സോമു ശ്രദ്ധിച്ചു. ആദ്യം ഇത് തന്റെ തെറ്റാണെന്ന് കരുതിയെങ്കിലും, ഇത് ആവർത്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഒടുവിൽ സോമു ഗ്രാമത്തിലെ നീതിമാനായ മാണിക്യം എന്ന കാരണവനെ സമീപിച്ചു.
കാര്യങ്ങൾ അന്വേഷിക്കാൻ മാണിക്യം രവിയെയും സോമുവിനെയും വിളിച്ചു വരുത്തി. രവി വളരെ നിഷ്കളങ്കനായി അഭിനയിച്ചു കൊണ്ട്, "ഞാൻ ഒരു പൈസ പോലും എടുത്തിട്ടില്ല, സോമുവിന് കണക്ക് തെറ്റുന്നതാണ്" എന്ന് പറഞ്ഞു.
മാണിക്യത്തിന് രവിയുടെ കള്ളത്തരം മനസ്സിലായി. അദ്ദേഹം ഒരു പ്ലാൻ ഇട്ടു. ഒരു വലിയ പാത്രത്തിൽ ശുദ്ധമായ വെള്ളം നിറയ്ക്കാൻ അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടു. "ഇനി നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും നിങ്ങളുടെ പക്കലുള്ള നാണയങ്ങൾ ഈ വെള്ളത്തിൽ ഇടണം" എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
രവിയും സോമുവും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്തു. പെട്ടെന്ന്, വെള്ളത്തിന് മുകളിൽ ചെറിയ നീല നിറത്തിലുള്ള തുള്ളികൾ ഒഴുകി നടക്കാൻ തുടങ്ങി. അത് സോമു വിൽക്കുന്ന മുല്ലപ്പൂവിന്റെ സുഗന്ധതൈലമായിരുന്നു. സോമു പൂക്കൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് കൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാണയങ്ങളിൽ ആ സുഗന്ധം പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ രവിയുടെ നാണയങ്ങൾ തികച്ചും സാധാരണമായിരുന്നു.
"നിന്റെ അത്യാഗ്രഹം നിന്നെ ഒറ്റിക്കൊടുത്തു" എന്ന് മാണിക്യം രവിയോട് പറഞ്ഞു. രവി തന്റെ തെറ്റ് സമ്മതിച്ച് മാപ്പിരന്നു. സോമുവിന് തന്റെ പണം തിരികെ ലഭിച്ചു.
Moral
സത്യം എപ്പോഴും വെളിപ്പെടും, കള്ളം ഒരിക്കലും നിലനിൽക്കില്ല.
