ఒక అందమైన పట్టణంలో రవి అనే గొప్ప చిత్రకారుడు ఉండేవాడు. రవి గీసే పక్షులు, ప్రకృతి దృశ్యాలు చూస్తే అవి నిజంగా ప్రాణం పోసుకున్నట్లు అనిపించేవి. అతని చిత్రాలను కొనడానికి ప్రపంచం నలుమూలల నుండి ప్రజలు పోటీ పడేవారు.
ఒకరోజు రవి తన స్నేహితులను విందుకు పిలిచాడు. అతని పాత స్నేహితుడు సోము కూడా వచ్చాడు. సోము రవి ఇంటిని చూస్తున్నప్పుడు ఒక విషయం గమనించాడు. రవి ఇల్లు చాలా చక్కగా ఉంది, కానీ ఇంటి గోడలన్నీ ఖాళీగా ఉన్నాయి. అక్కడ ఒక్క చిన్న చిత్రం కూడా లేదు.
సోము ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు, "రవి, నీ చిత్రాలు చాలా విలువైనవి. వాటి కోసం జనం ఎంత డబ్బునైనా ఖర్చు చేస్తారు. కానీ నీ సొంత ఇంట్లో ఒక్క చిత్రం కూడా లేదువా? ఎందుకు ఇలా చేస్తున్నావు?"
రవి చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నాడు, "సోము, నా చిత్రాలు ఇప్పుడు ప్రపంచానికి చెందినవి. అవి మనుషుల ఇళ్లలో, మ్యూజియంలలో అందరికీ సంతోషాన్ని ఇస్తున్నాయి. కానీ నా చిత్రాలను నేనే తిరిగి కొని, నా గోడలకు తగిలించుకునేంత గొప్ప ధనవంతుడిని నేను కాదు."
రవి యొక్క ఈ వినయాన్ని, తన కళ ద్వారా ఇతరులకు సంతోషాన్ని పంచాలనే అతని గొప్ప మనసును చూసి సోము ముగ్ధుడైపోయాడు. రవి తన పేరు కోసం కాకుండా, తన సృజన ప్రపంచానికి ఉపయోగపడాలని కోరుకుంటున్నాడు.
Moral
వినయం మరియు నిస్వార్థమైన సేవే మనిషిని గొప్పవాడిని చేస్తాయి.
