മനോഹരമായ ഒരു നഗരത്തിൽ രവി എന്ന കഴിവുള്ള ഒരു ചിത്രകാരൻ താമസിച്ചിരുന്നു. രവി വരയ്ക്കുന്ന പക്ഷികളും പ്രകൃതിദൃശ്യങ്ങളും കാണുന്നവർക്ക് അതിശയമുണ്ടാക്കുന്നതായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങൾ വാങ്ങാൻ ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും ആളുകൾ എത്തിയിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ രവി തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളെ ഭക്ഷണത്തിനായി വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. പഴയ സുഹൃത്തായ സോമുവും ആ വിരുന്നിൽ പങ്കെടുത്തു. സോമു രവിയുടെ വീട് ചുറ്റിക്കാണുമ്പോൾ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചു. വീട് വളരെ മനോഹരമായിരുന്നു, പക്ഷേ ചുവരുകൾ ഒന്നുമാത്രവും ചിത്രങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. ഒരു ചെറിയ ചിത്രം പോലും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
സോമു അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു, "രവി, നിന്റെ ചിത്രങ്ങൾ ലോകപ്രശസ്തമാണ്. വലിയ ആളുകൾ അവ വാങ്ങാൻ കാത്തുനിൽക്കുന്നു. എന്നിട്ടും നിന്റെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഒരു ചിത്രം പോലും ഇല്ലല്ലോ? എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ?"
രവി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു, "സോമു, എന്റെ ചിത്രങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ലോകത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. അവ പലരുടെയും വീടുകളിലും മ്യൂസിയങ്ങളിലും സന്തോഷം പകർന്നുനൽകുന്നു. എന്നാൽ എന്റെ ചിത്രങ്ങൾ തന്നെ വിലകൊടുത്തു വാങ്ങി എന്റെ ചുവരുകളിൽ തൂക്കാനുള്ള അത്രയും വലിയ സമ്പന്നനല്ല ഞാൻ."
രവിയുടെ ഈ വിനയവും തന്റെ കല മറ്റുള്ളവർക്കായി സമർപ്പിക്കാനുള്ള മനസ്സും കണ്ട് സോമു അത്ഭുതപ്പെട്ടു പോയി. തന്റെ പ്രശസ്തിക്കോ പണത്തിനോ വേണ്ടിയല്ല, മറിച്ച് തന്റെ സൃഷ്ടികൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് സന്തോഷം നൽകാൻ വേണ്ടിയാണ് രവി ജീവിക്കുന്നത് എന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.
Moral
വിനയവും മറ്റുള്ളവർക്ക് നന്മ ചെയ്യാനുള്ള മനസ്സുമാണ് ഒരു മനുഷ്യനെ മഹാനാക്കുന്നത്.
